متن کتاب

بها [أي في دمشق] مسجدٌ ليس فى الإسلام أحسن منه و لا أقين بقعة، فأمّا الجدار و القبّة التى فوق المحراب عند المقصورة فمِن أبنية الصابئين و كان مصلاّهم، ثمّ صار فى أيدى اليونانيّين و كانوا يعظّمون فيه دينهم، ثمّ صار لليهود و ملوك من عبدة الأصنام و الأوثان، و قتل فى ذلك الزمان يحيى بن زكريّاء عليهما السلام فنصب رأسه على باب هذا المسجد المسمّى «باب جيرون»، ثمّ تغلّبتْ عليه النصارى فصارتْ فى أيديهم بيعة لهم، يعظّمون فيها دينهم، حتّى جاء الإسلام فصار المكان للمسلمين و اتّخذوه مسجداً، و على باب جيرون نصب رأس الحسين بن علىّ بالموضع الذي نصب فيه رأس يحيى بن زكريّاء عليهم أجمعين السلام.

ترجمه

در دمشق مسجدی است که در اسلام هیچ مسجدی از آن زیباتر و هیچ بقعه‌ای از آن مقدّس‌تر نیست. اما دیوار و گنبد بالای محراب نزدیک مقصوره، از بناهای صابئین است که نیایشگاه آنان بود. سپس به دست یونانیان افتاد و آنان آیین خود را در آن گرامی می‌داشتند. پس از آن در اختیار یهودیان و پادشاهان بت‌پرست قرار گرفت. در همان روزگار، یحیی بن زکریا علیهماالسلام کشته شد و سرش را بر دروازۀ این مسجد که «باب جیرون» نام دارد نصب کردند. سپس مسیحیان بر آن چیره شدند و آن را کلیسایی برای خود ساختند و در آن به عبادت پرداختند، تا آنکه اسلام فرا رسید و این مکان به مسلمانان واگذار شد و آن را به مسجد تبدیل کردند. بر باب جیرون، سر حسین بن علی نیز در همان جایگاهی نصب شد که سر یحیی بن زکریا نصب شده بود، علیهم‌السلام.

منبع

صورة الارض ابن حوقل (دار صادر)، ج۱، ص۱۷۴.