متن کتاب

… ثمّ دعا [يزيد] بقضيب خيزران فجعل ينكت به ثنايا الحسين رضي اللّه عنه و هو يقول: «لقد كان أبو عبد اللّه حسن المنطق»! فأقبل إليه أبو برزة الأسلمي أو غيره، فقال له: «يا يزيد، ويحك! أ تنكت بقضيبك ثنايا الحسين و ثغره! أشهد لقد رأيت رسول اللّه صلّى اللّه عليه [و آله] و سلّم يرشف ثناياه و ثنايا أخيه و يقول: «أنتما سيّدا شباب أهل الجنة، فقَتَلَ اللّهُ قاتلكما و لعنه، و أعدّ له نار جهنم و ساءت مصيراً»، أما إنّك يا يزيد لتجيء يوم القيامة و عبيد اللّه بن زياد شفيعك، و يجيء هذا و محمد صلّى اللّه عليه [و آله] و سلّم شفيعه». قال [الراوي]: فغضب يزيد و أمر بإخراجه، فأُخْرِجَ سحباً.

ترجمه

… سپس یزید چوب خیزران طلب کرد و با آن بر دندان‌های پیشین امام حسین علیه‌السلام می‌کوبید و می‌گفت: «ابوعبدالله خوش‌گفتار بود»!

در این هنگام ابوبرزه اسلمی یا شخص دیگری رو به یزید کرد و گفت: «ای یزید، وای بر تو! آیا با چوبت بر دندان‌ها و دهان حسین می‌کوبی؟ گواهی می‌دهم که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم را دیدم که لبان و دندان‌های او و برادرش را می‌بوسید و می‌فرمود: «شما دو نفر سروران جوانان اهل بهشت هستید؛ خداوند قاتل شما را بکشد و لعنت کند و برای او آتش جهنم را مهیا سازد که چه بد جایگاهی است». آگاه باش که تو ای یزید در روز قیامت در حالی می‌آیی که عبیدالله بن زیاد شفیع توست، و این (حسین) در حالی می‌آید که محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم شفیع اوست».

راوی می‌گوید: یزید خشمگین شد و دستور داد او را بیرون کنند، پس او را به روی زمین کشیدند و بیرون انداختند.

منبع

الفتوح ابن اعثم (نشر دار الاضواء)، ج۵، ص۱۲۹. جریان گفتگوی ابو برزه اسلمی در کتب بسیاری نقل شده؛ رک: تاریخ امام حسین علیه‌السلام اکرم موسوی (دفتر انتشارات کمک آموزشی)، ج۶، ص۵۶۸