متن کتاب

عَنْ أَبَانِ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ قَالَ‌: «نَفَسُ اَلْمَهْمُومِ لِظُلْمِنَا تَسْبِيحٌ، وَ هَمُّهُ‌ لَنَا عِبَادَةٌ، وَ كِتْمَانُ سِرِّنَا جِهَادٌ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ». ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ:‌ «يَجِبُ أَنْ يُكْتَبَ هَذَا اَلْحَدِيثُ بِالذَّهَبِ».

ترجمه

از ابان بن تغلب روایت شده که امام صادق علیه‌السلام فرمودند: «نَفَسِ کسی که برای ستمِ وارد شده بر ما اندوهگین باشد، تسبیح است؛ و اندوه او برای ما، عبادت است؛ و پنهان داشتنِ راز ما، جهاد در راه خداست». سپس امام صادق علیه‌السلام فرمودند: «سزاوار است که این حدیث با طلا نوشته شود».

منبع

امالی شیخ مفید (نشر جامعه مدرسین)، ص۳۳۸، مجلس۴۰، ح۳. با اندکی تفاوت در: الکافی (دارالحدیث)، ج۳، ص۵۷۲، ح۲۲۷۹.