تشویق به گریه، ناله و فریاد برای مصائب اهل بیت علیهم السلام در دعای ندبه

متن کتاب

… فَعَلَى اَلْأَطَائِبِ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ‌ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِمَا وَ آلِهِمَا، فَلْيَبْكِ اَلْبَاكُونَ‌، وَ إِيَّاهُمْ فَلْيَنْدُبِ اَلنَّادِبُونَ‌، وَ لِمِثْلِهِمْ فَلْتُدَرَّ اَلدُّمُوعُ‌، وَ لْيَصْرُخِ اَلصَّارِخُونَ‌، وَ يَضِجَّ اَلضَّاجُّونَ‌، وَ يَعِجَّ‌ اَلْعَاجُّونَ‌…

ترجمه

… پس باید گریه‌کنندگان بر پاکان و برگزیدگان از خاندانِ حضرت محمد و علی – که درود خدا بر آن دو و خاندانشان باد – بگریند، و زاری‌کنندگان بر آنان زاری کنند، و برای مانند آنان اشک‌ها روان شوند، و فریادکنندگان فریاد برآورند، و شیون‌کنندگان شیون کنند، و ناله‌کنندگان به زاری ناله سر دهند…

منبع

المزار ابن مشهدی (نشر القیوم)، ص۵۷۸. در زاد المعاد علامه مجلسی (جلوه کمال)، ص۶۴۹ دعای ندبه را به امام صادق علیه‌السلام نسبت داده است.

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *