متن کتاب

عَنْ عُرْوَةَ بْنِ اَلزُّبَيْرِ قَالَ‌: سَمِعْتُ أَبَا ذَرٍّ وَ هُوَ يَوْمَئِذٍ قَدْ أَخْرَجَهُ عُثْمَانُ‌ إِلَى اَلرَّبَذَةِ‌ فَقَالَ لَهُ اَلنَّاسُ: «يَا أَبَا ذَرٍّ أَبْشِرْ فَهَذَا قَلِيلٌ فِي اَللَّهِ تَعَالَى». فَقَالَ: «مَا أَيْسَرَ هَذَا! وَ لَكِنْ كَيْفَ أَنْتُمْ إِذَا قُتِلَ اَلْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ قَتْلاً – أَوْ قَالَ ذُبِحَ ذَبْحاً – وَ اَللَّهِ لاَ يَكُونُ فِي اَلْإِسْلاَمِ‌ بَعْدَ قَتْلِ اَلْخَلِيفَةِ أَعْظَمُ قَتْلاً مِنْهُ وَ إِنَّ اَللَّهَ سَيَسُلُّ سَيْفَهُ عَلَى هَذِهِ اَلْأُمَّةِ لاَ يَغْمِدُهُ أَبَداً وَ يَبْعَثُ نَاقِماً مِنْ ذُرِّيَّتِهِ فَيَنْتَقِمُ مِنَ اَلنَّاسِ.

وَ إِنَّكُمْ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِ اَلْبِحَارِ وَ سُكَّانِ اَلْجِبَالِ فِي اَلْغِيَاضِ وَ اَلآكَامِ وَ أَهْلِ اَلسَّمَاءِ مِنْ قَتْلِهِ لَبَكَيْتُمْ وَ اَللَّهِ حَتَّى تَزْهَقَ أَنْفُسُكُمْ، وَ مَا مِنْ سَمَاءٍ يَمُرُّ بِهِ رُوحُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ إِلاَّ فَزِعَ لَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ يَقُومُونَ قِيَامَا تُرْعِدُ مَفَاصِلُهُمْ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ‌، وَ مَا مِنْ سَحَابَةٍ تَمُرُّ وَ تُرْعِدُ وَ تُبْرِقُ إِلاَّ لَعَنَتْ قَاتِلَهُ، وَ مَا مِنْ يَوْمٍ إِلاَّ وَ تُعْرَضُ رُوحُهُ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ فَيَلْتَقِيَانِ».

ترجمه

از عروه بن زبیر روایت شده که از ابوذر شنیدم – درحالی‌که در آن روزها عثمان او را به ربذه تبعید کرده بود – که مردم به او می‌گفتند: «ای ابوذر، مژده باد تو را که این (رنج و سختی) در راه خدای تعالی ناچیز است». پس او گفت: «این چقدر آسان است! اما چگونه خواهید بود آن‌گاه که حسین بن علی علیه‌السلام به‌سختی کشته شود – یا گفت: به‌سختی سر بریده شود – به خدا سوگند که پس از کشته‌شدن خلیفه (امام حسین علیه‌السلام)، در اسلام هیچ کشتاری بزرگ‌تر از کشتن او نخواهد بود. همانا خداوند به‌زودی شمشیر خود را بر این امت برخواهد کشید و هرگز آن را در غلاف نخواهد کرد، و انتقام‌گیرنده‌ای (امام‌زمان علیه‌السلام) از نسل او برخواهد انگیخت تا از مردم انتقام بگیرد.

و بی‌گمان اگر شما می‌دانستید که از کشتن او چه (اندوه و مصیبتی) بر اهل دریاها و ساکنان کوه‌ها در بیشه‌ها و تپه‌ها، و بر اهل آسمان وارد می‌شود، به خدا سوگند آن‌قدر می‌گریستید تا جان‌هایتان برآید؛ و هیچ آسمانی نیست که روح حسین علیه‌السلام بر آن بگذرد، مگر آنکه هفتاد هزار فرشته برای او بی‌تاب و هراسان شوند و چنان به پا خیزند که بندبند وجودشان تا روز قیامت بلرزد، و هیچ ابری نیست که بگذرد و رعد و برق بزند مگر آنکه قاتل او را لعنت کند، و هیچ روزی نیست مگر آنکه روح ایشان بر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله عرضه می‌شود و آن دو با یکدیگر دیدار می‌کنند».

منبع

کامل الزیارات (مطبعة المرتضویة)، ص۷۳، باب۲۳، ح۱۱.