متن کتاب

عَنْ جَبَلَةَ اَلْمَكِّيَّةَ‌ قَالَتْ: سَمِعْتُ مِيثَمَ اَلتَّمَّارِ قَدَّسَ اَللَّهُ رُوحَهُ يَقُولُ‌: «وَ اَللَّهِ لَتَقْتُلُ هَذِهِ اَلْأُمَّةُ اِبْنَ نَبِيِّهَا فِي اَلْمُحَرَّمِ لِعَشْرٍ يَمْضِينَ مِنْهُ‌ وَ لَيَتَّخِذَنَّ أَعْدَاءُ اَللَّهِ ذَلِكَ اَلْيَوْمَ يَوْمَ بَرَكَةٍ وَ إِنَّ ذَلِكَ لَكَائِنٌ قَدْ سَبَقَ فِي عِلْمِ اَللَّهِ تَعَالَى ذِكْرُهُ، أَعْلَمُ ذَلِكَ بِعَهْدٍ عَهِدَهُ إِلَيَّ مَوْلاَيَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ وَ لَقَدْ أَخْبَرَنِي أَنَّهُ يَبْكِي عَلَيْهِ كُلُّ شَيْ‌ءٍ حَتَّى اَلْوُحُوشُ فِي اَلْفَلَوَاتِ وَ اَلْحِيتَانُ فِي اَلْبَحْرِ وَ اَلطَّيْرُ فِي اَلسَّمَاءِ وَ يَبْكِي عَلَيْهِ اَلشَّمْسُ وَ اَلْقَمَرُ وَ اَلنُّجُومُ وَ اَلسَّمَاءُ وَ اَلْأَرْضُ وَ مُؤْمِنُو اَلْإِنْسِ وَ اَلْجِنِّ وَ جَمِيعُ مَلاَئِكَةِ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرَضِينَ وَ رِضْوَانُ‌ وَ مَالِكٌ‌ وَ حَمَلَةُ اَلْعَرْشِ‌ وَ تُمْطِرُ اَلسَّمَاءُ دَماً وَ رَمَاداً».

ثُمَّ قَالَ: «وَجَبَتْ لَعْنَةُ اَللَّهِ عَلَى قَتَلَةِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ كَمَا وَجَبَتْ عَلَى اَلْمُشْرِكِينَ اَلَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اَللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ وَ كَمَا وَجَبَتْ عَلَى اَلْيَهُودِ وَ اَلنَّصَارَى وَ اَلْمَجُوسِ‌».

قَالَتْ جَبَلَةُ:‌ فَقُلْتُ لَهُ: «يَا مِيثَمُ،‌ فَكَيْفَ يَتَّخِذُ اَلنَّاسُ ذَلِكَ اَلْيَوْمَ اَلَّذِي قُتِلَ فِيهِ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ يَوْمَ بَرَكَةٍ»؟

فَبَكَى مِيثَمٌ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ‌ ثُمَّ قَالَ: «يَزْعُمُونَ لِحَدِيثٍ يَضَعُونَهُ أَنَّهُ اَلْيَوْمُ اَلَّذِي تَابَ اَللَّهُ فِيهِ عَلَى آدَمَ‌ وَ إِنَّمَا تَابَ اَللَّهُ عَلَى آدَمَ‌ فِي ذِي اَلْحِجَّةِ‌.

وَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُ اَلْيَوْمُ اَلَّذِي قَبِلَ اَللَّهُ فِيهِ تَوْبَةَ دَاوُدَ وَ إِنَّمَا قَبِلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ تَوْبَتَهُ فِي ذِي اَلْحِجَّةِ‌.

وَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُ اَلْيَوْمُ اَلَّذِي أَخْرَجَ اَللَّهُ فِيهِ يُونُسَ‌ مِنْ بَطْنِ اَلْحُوتِ وَ إِنَّمَا أَخْرَجَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ يُونُسَ‌ مِنْ بَطْنِ اَلْحُوتِ فِي ذِي اَلْحِجَّةِ‌.

وَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُ اَلْيَوْمُ اَلَّذِي اِسْتَوَتْ فِيهِ سَفِينَةُ نُوحٍ‌ عَلَى اَلْجُودِيِّ‌ وَ إِنَّمَا اِسْتَوَتْ عَلَى اَلْجُودِيِّ يَوْمَ اَلثَّامِنَ عَشَرَ مِنْ ذِي اَلْحِجَّةِ‌.

وَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُ اَلْيَوْمُ اَلَّذِي فَلَقَ اَللَّهُ تَعَالَى فِيهِ اَلْبَحْرَ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ‌ وَ إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ فِي رَبِيعٍ اَلْأَوَّلِ».

ثُمَّ قَالَ مِيثَمٌ:‌ «يَا جَبَلَةُ‌ اِعْلَمِي أَنَّ اَلْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ سَيِّدُ اَلشُّهَدَاءِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ‌ وَ لِأَصْحَابِهِ عَلَى سَائِرِ اَلشُّهَدَاءِ دَرَجَةٌ. يَا جَبَلَةُ‌ إِذَا نَظَرْتِ اَلسَّمَاءَ حَمْرَاءَ كَأَنَّهَا دَمٌ عَبِيطٌ فَاعْلَمِي أَنَّ سَيِّدَ اَلشُّهَدَاءِ اَلْحُسَيْنَ‌ قَدْ قُتِلَ».

قَالَتْ جَبَلَةُ‌: فَخَرَجْتُ ذَاتَ يَوْمٍ فَرَأَيْتُ اَلشَّمْسَ عَلَى اَلْحِيطَانِ كَأَنَّهَا اَلْمَلاَحِفُ اَلْمُعَصْفَرَةُ¹ فَصِحْتُ حِينَئِذٍ وَ بَكَيْتُ وَ قُلْتُ: «قَدْ وَ اَللَّهِ قُتِلَ سَيِّدُنَا اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌»!

ترجمه

از جبله مکیه روایت شده است که گفت: از میثم تمار رحمه‌الله شنیدم که فرمود: «به خدا سوگند، این امت، فرزند پیامبر خود را در ماه محرم، در دهمین روزی که از آن بگذرد خواهند کشت، و قطعاً دشمنان خدا آن روز را روز برکت خواهند گرفت. همانا این اتفاقی است که خواهد افتاد و در علم خدای تعالی سبقت گرفته است. من این را به‌واسطۀ عهدی می‌دانم که مولایم امیرالمؤمنین علیه‌السلام با من بسته‌اند. به‌راستی ایشان به من خبر دادند که همه چیز بر حسین علیه‌السلام می‌گرید، تا جایی که وحوش در بیابان‌ها، و ماهیان در دریا، و پرندگان در آسمان بر او می‌گریند؛ و خورشید، ماه، ستارگان، آسمان، زمین، مؤمنان از انس و جن، و تمامی فرشتگان آسمان‌ها و زمین‌ها، و رضوان (نگهبان بهشت) و مالک (نگهبان دوزخ) و حاملان عرش بر او می‌گریند، و آسمان، خون و خاکستر می‌بارد».

سپس فرمود: «لعنت خدا بر قاتلان حسین علیه‌السلام واجب شد، همان‌گونه که بر مشرکانی که با خدا معبودی دیگر قرار می‌دهند واجب شد، و همان‌گونه که بر یهود، نصاری و مجوس واجب گردید».

جبله گفت: به او گفتم: «ای میثم، چگونه مردم آن روزی را که حسین علیه‌السلام در آن کشته می‌شود، روز برکت می‌گیرند»؟

میثم رحمه‌الله گریست و سپس فرمود: «به‌خاطر حدیثی که خود جعل می‌کنند، گمان می‌کنند آن روز (عاشورا)، روزی است که خداوند توبه آدم را در آن پذیرفت؛ درحالی‌که خداوند توبۀ آدم را در ماه ذی‌الحجه پذیرفت.

گمان می‌کنند آن روز، روزی است که خداوند توبۀ داود را در آن قبول کرد؛ درحالی‌که خدای عزوجل توبۀ او را در ذی‌الحجه قبول فرمود.

گمان می‌کنند آن روز، روزی است که خداوند یونس را از شکم ماهی خارج کرد؛ درحالی‌که خدای عزوجل یونس را در ذی‌الحجه از شکم ماهی خارج ساخت.

گمان می‌کنند آن روز، روزی است که کشتی نوح بر کوه جودی قرار گرفت؛ درحالی‌که کشتی نوح در روز هجدهم از ذی‌الحجه بر کوه جودی قرار گرفت.

گمان می‌کنند آن روز، روزی است که خدای تعالی دریا را برای بنی‌اسرائیل شکافت؛ درحالی‌که آن واقعه در ماه ربیع‌الاول بود».

سپس میثم فرمود: «ای جبله، بدان که حسین بن علی علیه‌السلام سرور شهیدان در روز قیامت است، و برای یاران ایشان بر سایر شهیدان رتبه‌ای برتر است. ای جبله، هرگاه آسمان را سرخ دیدی، به‌گونه‌ای که گویا خون تازه و روان است، پس بدان که سرور شهیدان، حسین علیه‌السلام کشته شد».

جبله گفت: روزی بیرون آمدم و دیدم نور خورشید بر دیوارها چنان است که گویی پارچه‌های رنگ‌شده با رنگ سرخ بر آن‌ها گسترده‌اند. در آن هنگام فریاد زدم و گریستم و گفتم: «به خدا سوگند، سرور ما حسین علیه‌السلام کشته شد»!

منبع

علل الشرائع (نشر کتابفروشی داوری)، ج۱، باب۱۶۲، ص۲۲۷، ح۳؛ امالی شیخ صدوق به ترجمۀ کمره‌ای (نشر کتابچی)، ص۱۲۶، مجلس۲۷، حدیث۱.

1. نبات يستخرج من زهره صبغ أحمر يصبغ به الحرير و نحوه. ↩︎