متن کتاب

عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ قَالَ‌: «كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ كَثِيراً مَا يَتْفُلُ يَوْمَ عَاشُورَاءَ‌ فِي أَفْوَاهِ أَطْفَالِ اَلْمَرَاضِعِ مِنْ وُلْدِ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا اَلسَّلاَمُ‌ مِنْ رِيقِهِ وَ يَقُولُ: «لاَ تُطْعِمُوهُمْ شَيْئاً إِلَى اَللَّيْلِ‌» وَ كَانُوا يَرْوَوْنَ مِنْ رِيقِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌».

قَالَ: «وَ كَانَتِ اَلْوَحْشُ تَصُومُ يَوْمَ عَاشُورَاءَ‌ عَلَى عَهْدِ دَاوُدَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌».

ترجمه

از امام صادق علیه‌السلام روایت شده است که فرمودند: «رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله بارها در روز عاشورا، از آب دهان مبارک خود در دهان کودکانِ شیرخوار فاطمه علیهاالسلام می‌ریختند و می‌فرمودند: «تا شب هیچ‌چیز به آنان نخورانید» و آن کودکان از آب دهان رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله سیراب می‌شدند».

ایشان فرمودند: «حیوانات وحشی در زمان حضرت داوود علیه‌السلام روز عاشورا را روزه می‌گرفتند».

منبع

تهذیب الاحکام (دار الکتب الاسلامیة)، ج۴، ص۳۳۳، ح۱۰۴۵.

مضمون حدیث در بسیاری از کتب اهل سنت ذکر شده است: مسند الحارث بن محمد بن ابی اسامة (جائزة دبی الدولیة للقرآن الکریم)، ج۴، ص۲۶۸؛ مسند ابی یعلی الموصلی (دار المأمون للتراث)، ج۱۳، ص۹۲، ح۷۱۶۲؛ المعجم الکبیر طبرانی (مکتبة ابن تیمیة)، ج۲۴، ص۲۷۷، ح۷۰۴؛ دلائل النبوة بیهقی (دار الکتب العلمیة)، ج۶، ص۲۲۶؛ الاصابة فی تمییز الصحابة ابن حجر (دار الکتب العلمیة)، ج۸، ص۱۳۵.