متن کتاب

مرحوم آیت‌الله حاج شیخ احمد سبط الشیخ [نوۀ شیخ انصاری] که از علمای معروف و محترم بیت شیخ اعظم انصاری می‌باشند نقل می‌کنند: در یکی از سال‌ها در شب عاشورا به خاطر اینکه مجلس به طول انجامیده بوده و به خاطر ملاحظه و مراعات همسایه‌ها که مبادا ناراحت گردند، شیخ می‌فرماید که: «سینه‌زنی را ترک نمایید».

اهل مجلس هم سینه نزده و متفرق می‌شوند و شیخ به جامه خواب می‌رود. طولی نمی‌کشد که از خواب بیدار شده و دستور می‌دهد که جماعتی را که در مجلس بوده‌اند جمع کنند و بگویند تا سینه‌زنی و نوحه‌خوانی نمایند و همه را هم شربت بدهید و پذیرایی نمایید.

پس عده‌ای را جمع نموده، مشغول سینه‌زنی می‌گردند و خود شیخ نیز با آن‌ها به سینه‌زنی می‌پردازد. موقعی که سبب آن را از ایشان سؤال می‌کنند، می‌فرماید: «الان که به خواب رفتم، حضرت صدیقۀ کبری علیهاالسلام را در خواب دیدم و به من فرمودند: «شیخ مرتضی، تو مانع عزاداری فرزندم اباعبدالله الحسین علیه‌السلام هستی»؟

عرض کردم: «خیر» و از خواب پریدم؛ لذا از حضرت زهرا خجالت علیهاالسلام می‌کشم که در شب شهادت فرزندش (شب عاشورا) عزاداری نکرده به خواب بروم». و به همین جهت تا زنده بودند همه‌ساله در شب عاشورا در خاتمۀ مجلس روضه‌خوانی مراسم سینه‌زنی را ترک نمی‌فرمودند و خودشان نیز در آن شرکت داشتند و به سینه می‌زدند.

منبع

اوج ارادت بریده‌هایی از سلوک حسینی در تاریخ عالمان شیعه (نشر مناجات)، ص۱۵ به نقل از کتاب عزاداری سنتی شیعیان سید حسین معتمدی کاشانی، ج۲، ص۴۸۰.