متن کتاب

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ ثُوَيْرِ بْنِ أَبِي فَاخِتَةَ‌ وَ يُونُسَ بْنِ ظَبْيَانَ‌ وَ أَبِي سَلَمَةَ اَلسَّرَّاجِ‌ وَ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ كُلُّهُمْ قَالُوا: سَمِعْنَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ يَقُولُ‌: «إِنَّ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ اَلْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ لَمَّا مَضَى بَكَتْ عَلَيْهِ اَلسَّمَاوَاتُ اَلسَّبْعُ وَ اَلْأَرَضُونَ اَلسَّبْعُ وَ مَا فِيهِنَّ وَ مَا بَيْنَهُنَّ وَ مَنْ يَنْقَلِبُ عَلَيْهِنَّ وَ اَلْجَنَّةُ‌ وَ اَلنَّارُ وَ مَا خَلَقَ رَبُّنَا وَ مَا يُرَى وَ مَا لاَ يُرَى».

ترجمه

از ابو‌سعید روایت شده است که حسین بن ثُوَیر بن ابی‌فاخته، یونس بن ظبیان، ابو‌سلمۀ سرّاج و مفضل بن عمر همگی گفتند: از امام صادق علیه‌السلام شنیدیم که فرمودند: «همانا هنگامی که حسین بن علی علیه‌السلام به شهادت رسیدند، آسمان‌های هفت‌گانه و زمین‌های هفت‌گانه و هر آنچه در آن‌ها و هر آنچه میان آن‌هاست و هر کس که بر روی آن‌ها دگرگون می‌شود (جنب‌وجوش دارد و زندگی می‌کند) و بهشت و دوزخ و هر چه پروردگار ما آفریده است و آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، بر ایشان گریستند».

منبع

کامل الزیارات (مطبعة المرتضویة)، ص۸۰، باب۲۶، ح۳.