متن کتاب

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَمَّنْ ذَكَرَهُ‌ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ قَالَ‌: إِنَّ إِسْمَاعِيلَ‌ اَلَّذِي قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى فِي كِتَابِهِ: «وَ اذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَ كَانَ رَسُولًا نَبِيًّا» [مريم: ۵۴] لَمْ يَكُنْ إِسْمَاعِيلَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ؛ كَانَ نَبِيّاً مِنَ اَلْأَنْبِيَاءِ بَعَثَهُ اَللَّهُ إِلَى قَوْمِهِ فَأَخَذُوهُ فَسَلَخُوا فَرْوَةَ رَأْسِهِ وَ وَجْهِهِ، فَأَتَاهُ مَلَكٌ عَنِ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَقَالَ: «إِنَّ اَللَّهَ بَعَثَنِي إِلَيْكَ فَمُرْنِي بِمَا شِئْتَ». فَقَالَ: «لِي أُسْوَةٌ بِمَا يُصْنَعُ بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ».

ترجمه

از امام صادق علیه‌السلام روایت شده که فرمودند: همانا اسماعیلی که خداوند متعال در کتاب خود دربارۀ او فرموده است: «و در این کتاب، از اسماعیل یاد کن؛ زیرا او در وعدۀ خود راست‌گو بود و رسول و نبی بود»، [مریم: ۵۴] اسماعیل فرزند ابراهیم علیه‌السلام نبود؛ بلکه پیامبری از پیامبران الهی بود که خداوند او را به‌سوی قومش برانگیخت. آنان او را گرفتند و پوست سر و صورتش را کندند. سپس فرشته‌ای از جانب خدای تبارک‌وتعالی نزد او آمد و گفت: «خداوند مرا به‌سوی تو فرستاده است؛ هر چه می‌خواهی فرمان بده». او گفت: «در آنچه با حسین علیه‌السلام خواهد شد، برای من سرمشق و الگویی است».

منبع

کامل الزیارات (مطبعة المرتضویة)، ص۶۴، باب۱۹، ح۱.