متن کتاب

فِي كِتَابِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ‌ : إِنَّ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ سُئِلَ عَنِ اِسْتِعْمَالِ اَلتُّرْبَتَيْنِ مِنْ طِينِ قَبْرِ حَمْزَةَ‌ وَ قَبْرِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ وَ اَلتَّفَاضُلِ بَيْنَهُمَا، فَقَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ: «اَلْمِسْبَحَةُ‌ اَلَّتِي مِنْ طِينِ قَبْرِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ تُسَبِّحُ بِيَدِ اَلرَّجُلِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يُسَبِّحَ».

ترجمه

در کتاب حسن بن محبوب آمده است: از امام صادق علیه‌السلام دربارۀ استفاده از دو تربت، یعنی گلِ قبر حضرت حمزه و گلِ قبر امام حسین علیه‌السلام، و برتری یکی بر دیگری سؤال شد. آن حضرت فرمودند: «تسبیحی که از گل قبر امام حسین علیه‌السلام باشد، در دست شخص ذکر می‌گوید، بدون آنکه خود آن شخص ذکر بگوید».

منبع

المزار شیخ مفید (نشر کنگره شیخ مفید)، ص۱۵۱، ح۴.