متن کتاب

عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي غُنْدَرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ فِي اَلْبُومَةِ قَالَ: «هَلْ أَحَدٌ مِنْكُمْ رَآهَا بِالنَّهَارِ»؟ قِيلَ لَهُ: «لاَ تَكَادُ تَظْهَرُ بِالنَّهَارِ وَ لاَ تَظْهَرُ إِلاَّ لَيْلاً».

قَالَ: «أَمَا إِنَّهَا لَمْ تَزَلْ تَأْوِي اَلْعُمْرَانَ أَبَداً فَلَمَّا أَنْ قُتِلَ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ آلَتْ عَلَى نَفْسِهَا أَنْ لاَ تَأْوِيَ اَلْعُمْرَانَ أَبَداً وَ لاَ تَأْوِيَ إِلاَّ اَلْخَرَابَ فَلاَ تَزَالُ نَهَارَهَا صَائِمَةً حَزِينَةً حَتَّى يَجُنَّهَا اَللَّيْلُ فَإِذَا جَنَّهَا اَللَّيْلُ فَلاَ تَزَالُ تَرِنُّ [تَرِثُ‌] عَلَى اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ حَتَّى تُصْبِحَ‌».

ترجمه

از حسین بن ابی‌غُندَر روایت شده است که شنیدم امام صادق علیه‌السلام دربارۀ جغد می‌فرمود: «آیا کسی از شما آن را در روز دیده است»؟ به ایشان عرض شد: «خیر، به‌ندرت در روز ظاهر می‌شود و جز در شب پدیدار نمی‌گردد».

امام فرمودند: «آگاه باشید که این پرنده همواره در آبادی‌ها و خانه‌ها سکونت داشت، اما هنگامی که حسین علیه‌السلام به شهادت رسید، با خود عهد بست که دیگر هرگز در آبادی سکنی نگزیند و جز در ویرانه‌ها جای نگیرد. پس او تمام روز را روزه‌دار و اندوهگین است تا آنکه شب او را فرا بگیرد و چون شب او را بپوشاند، تا صبح بر حسین علیه‌السلام ناله و زاری می‌کند».

منبع

کامل الزیارات (مطبعة المرتضویة)، ص۹۹، باب۳۱، ح۱. چند روایت دیگر با همین مضمون در این باب ۳۱ کامل الزیارات آمده است.