متن کتاب

عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ عَبْدِ اَلْمُطَّلِبِ‌ قَالَتْ‌: لَمَّا سَقَطَ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ مِنْ بَطْنِ أُمِّهِ فَدَفَعْتُهُ إِلَى اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ فَوَضَعَ اَلنَّبِيُّ‌ لِسَانَهُ فِي فِيهِ وَ أَقْبَلَ اَلْحُسَيْنُ‌ عَلَى لِسَانِ رَسُولِ اَللَّهِ‌ يَمُصُّهُ. قَالَتْ: وَ مَا كُنْتُ أَحْسَبُ رَسُولَ اَللَّهِ‌ يَغْذُوهُ إِلاَّ لَبَناً أَوْ عَسَلاً.

قَالَتْ: فَبَالَ اَلْحُسَيْنُ‌ عَلَيْهِ فَقَبَّلَ اَلنَّبِيُّ‌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيَّ وَ هُوَ يَبْكِي وَ يَقُولُ: «لَعَنَ اَللَّهُ قَوْماً هُمْ قَاتِلُوكَ يَا بُنَيَّ»!يَقُولُهَا ثَلاَثاً.

قَالَتْ: فَقُلْتُ: «فِدَاكَ أَبِي وَ أُمِّي وَ مَنْ يَقْتُلُهُ»؟ قَالَ: «بَقِيَّةُ اَلْفِئَةِ اَلْبَاغِيَةِ مِنْ بَنِي أُمَيَّةَ‌ لَعَنَهُمُ اَللَّهُ».

ترجمه

از صفیه دختر عبدالمطلب (عمۀ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله) روایت شده است که گفت: هنگامی که حسین علیه‌السلام از شکم مادرش به دنیا آمد، او را به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله دادم. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله زبانش را در دهان او نهاد و حسین شروع کرد به مکیدن زبان رسول خدا. گمان نمی‌کردم رسول خدا چیزی جز شیر یا عسل به او بخوراند.

سپس حسین بر (لباس) پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله بول کرد، پس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله میان دو چشم او را بوسید و درحالی‌که می‌گریست او را به من بازگرداند و سه مرتبه فرمود: «خداوند لعنت کند گروهی را که قاتلان تو هستند ای فرزندم»!

عرض کردم: «پدر و مادرم فدایت، چه کسی او را می‌کشد»؟ فرمود: «باقی‌ماندۀ گروه سرکش از بنی‌امیه که لعنت خدا بر آنان باد».

منبع

امالی شیخ صدوق به ترجمۀ کمره‌ای (نشر کتابچی)، ص۱۳۶، مجلس۲۸، حدیث۵.