متن کتاب

قَالَ اِبْنُ عَبَّاسٍ‌: سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ يَقُولُ‌:  … فَلَمَّا وُلِدَ اَلْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ وَ كَانَ مَوْلِدُهُ عَشِيَّةَ اَلْخَمِيسِ لَيْلَةَ اَلْجُمُعَةِ‌ أَوْحَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى مَالِكٍ‌ خَازِنِ اَلنَّارِ أَنْ أَخْمِدِ اَلنِّيرَانَ عَلَى أَهْلِهَا لِكَرَامَةِ مَوْلُودٍ وُلِدَ لِمُحَمَّدٍ.

وَ أَوْحَى إِلَى رِضْوَانَ‌ خَازِنِ اَلْجِنَانِ‌ أَنْ زَخْرِفِ اَلْجِنَانَ‌ وَ طَيِّبْهَا لِكَرَامَةِ مَوْلُودٍ وُلِدَ لِمُحَمَّدٍ فِي دَارِ اَلدُّنْيَا.

وَ أَوْحَى اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِلَى حُورِ اَلْعِينِ تَزَيَّنَّ وَ تَزَاوَرْنَ لِكَرَامَةِ مَوْلُودٍ وُلِدَ لِمُحَمَّدٍ فِي دَارِ اَلدُّنْيَا.

وَ أَوْحَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى اَلْمَلاَئِكَةِ أَنْ قُومُوا صُفُوفاً بِالتَّسْبِيحِ وَ اَلتَّحْمِيدِ وَ اَلتَّمْجِيدِ وَ اَلتَّكْبِيرِ لِكَرَامَةِ مَوْلُودٍ وُلِدَ لِمُحَمَّدٍ فِي دَارِ اَلدُّنْيَا.

وَ أَوْحَى اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِلَى جَبْرَئِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ أَنِ اِهْبِطْ إِلَى نَبِيِّي مُحَمَّدٍ فِي أَلْفِ قَبِيلٍ – وَ اَلْقَبِيلُ أَلْفُ أَلْفٍ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ – عَلَى خُيُولٍ بُلْقٍ مُسْرَجَةٍ مُلْجَمَةٍ عَلَيْهَا قِبَابُ اَلدُّرِّ وَ اَلْيَاقُوتِ وَ مَعَهُمْ مَلاَئِكَةٌ يُقَالُ لَهُمُ: «اَلرُّوحَانِيُّونَ» بِأَيْدِيهِمْ أَطْبَاقٌ مِنْ نُورٍ أَنْ هَنِّئُوا مُحَمَّداً بِمَوْلُودٍ.

وَ أَخْبِرْهُ يَا جَبْرَئِيلُ‌ أَنِّي قَدْ سَمَّيْتُهُ اَلْحُسَيْنَ‌ وَ هَنِّئْهُ وَ عَزِّهِ وَ قُلْ لَهُ: يَا مُحَمَّدُ يَقْتُلُهُ شِرَارُ أُمَّتِكَ عَلَى شِرَارِ اَلدَّوَابِّ فَوَيْلٌ لِلْقَاتِلِ وَ وَيْلٌ لِلسَّائِقِ وَ وَيْلٌ لِلْقَائِدِ. قَاتِلُ اَلْحُسَيْنِ‌ أَنَا مِنْهُ بَرِيءٌ وَ هُوَ مِنِّي بَرِيءٌ؛ لِأَنَّهُ لاَ يَأْتِي يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ‌ أَحَدٌ إِلاَّ وَ قَاتِلُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ أَعْظَمُ جُرْماً مِنْهُ. قَاتِلُ اَلْحُسَيْنِ‌ يَدْخُلُ اَلنَّارَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ‌ مَعَ اَلَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّ مَعَ اَللَّهِ إِلَهاً آخَرَ وَ اَلنَّارُ أَشْوَقُ إِلَى قَاتِلِ اَلْحُسَيْنِ‌ مِمَّنْ أَطَاعَ اَللَّهَ إِلَى اَلْجَنَّةِ … .

ترجمه

ابن عباس می‌گوید: شنیدم که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: … چون حسین بن علی علیه‌‌السلام متولد شد – و ولادت او در شب جمعه بود – خداوند عزوجل به «مالک» (نگهبان دوزخ) وحی فرمود که به‌پاس کرامت مولودی که برای محمد زاده شده است، آتش را بر اهل دوزخ خاموش کن.

به «رضوان» (نگهبان بهشت) وحی فرمود که به‌پاس کرامت مولودی که برای محمد در دنیا زاده شده است، بهشت را بیارای و آن را خوشبو گردان.

خدای تبارک‌وتعالی به «حورالعین» وحی فرمود که به‌پاس کرامت مولودی که برای محمد در دنیا زاده شده است، خود را زینت دهید و به دیدار یکدیگر بروید.

خداوند عزوجل به ملائکه وحی فرمود که به‌پاس کرامت مولودی که برای محمد در دنیا زاده شده است، به صف بایستید و به تسبیح، تحمید، تمجید و تکبیر بپردازید.

خدای تبارک‌وتعالی به جبرئیل علیه‌السلام وحی فرمود که با هزار «قَبِیل» – و هر قبیل شامل یک میلیون فرشته است – بر اسب‌هایی سیاه‌وسفید که زین و لجام شده‌اند و بر فراز آن‌ها قبه‌هایی از درّ و یاقوت است، به‌سوی پیامبرم محمد فرود آی؛ درحالی‌که همراه آنان فرشتگانی هستند که به آنان «روحانیون» گفته می‌شود و در دست‌هایشان طبق‌هایی از نور است؛ تا به محمد بابت این مولود تهنیت گویند.

ای جبرئیل، به او خبر ده که من نام این نوزاد را «حسین» نهادم؛ پس او را تهنیت بگو و (درعین‌حال) به او تسلیت بده و بگو: ای محمد، بدترین افراد امتت، بر بدترین مرکب‌ها، او را خواهند کشت؛ پس وای بر قاتل او، و وای بر آنکه مرکب‌ها را از جلو و از عقب می‌راند.

من از قاتل حسین بیزارم و او نیز از من بیزار است؛ زیرا در روز قیامت هیچ‌کس نمی‌آید مگر آنکه جُرم و گناه قاتل حسین علیه‌السلام از او بزرگ‌تر است. قاتل حسین در روز قیامت همراه با کسانی که برای خدا شریک قائل بودند وارد آتش می‌شود، و اشتیاقِ آتش به‌سوی قاتل حسین، از اشتیاقِ کسی که خدا را اطاعت کرده به‌سوی بهشت، بیشتر است… .

منبع

کمال الدین (دار الکتب الاسلامیة)، ج۱، باب۲۴، ص۲۸۲، ح۳۶.