حزن و اندوه شدید در سامرا هنگام شهادت امام عسکری علیه السلام به نقل از شیخ صدوق

متن کتاب

… تُوُفِّيَ [الإمام العسكري] عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لِأَيَّامٍ مَضَتْ مِنْ شَهْرِ رَبِيعٍ اَلْأَوَّلِ مِنْ سَنَةِ سِتِّينَ وَ مِائَتَيْنِ‌ فَصَارَتْ سُرَّ مَنْ رَأَى ضَجَّةً وَاحِدَةً: «مَاتَ اِبْنُ اَلرِّضَا»! … ثُمَّ أَخَذُوا بَعْدَ ذَلِكَ فِي تَهْيِئَتِهِ وَ عُطِّلَتِ اَلْأَسْوَاقُ … فَكَانَتْ سُرَّ مَنْ رَأَى يَوْمَئِذٍ شَبِيهاً بِالْقِيَامَةِ‌ … وَ دُفِنَ فِي اَلْبَيْتِ اَلَّذِي دُفِنَ فِيهِ أَبُوهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ … .

ترجمه

… امام عسکری علیه‌السلام چند روز از ماه ربیع‌الاول سال ۲۶۰ هجری گذشته بود که از دنیا رفتند. در آن هنگام، سراسر سامرا یکپارچه در غوغا و فریاد بود که: «فرزند امام رضا علیه‌السلام از دنیا رفت»! … سپس به تجهیز و آماده‌سازی پیکر مطهر آن حضرت پرداختند و بازارها تعطیل شد … آن روز سامرا منظره‌ای همانند روز قیامت داشت … آن حضرت در همان خانه‌ای که پدر بزرگوارشان علیه‌السلام در آن به خاک سپرده شده بود، دفن شدند … .

منبع

کمال الدین (دار الکتب الاسلامیة)، ج۱، ص۴۳.

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *