متن کتاب

عَنِ اَلْأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَةَ‌ قَالَ‌: سُئِلَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ عَنْ عِلَّةِ دَفْنِهِ لِفَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ لَيْلاً فَقَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ: «إِنَّهَا كَانَتْ سَاخِطَةً عَلَى قَوْمٍ كَرِهَتْ حُضُورَهُمْ جَنَازَتَهَا وَ حَرَامٌ عَلَى مَنْ يَتَوَلاَّهُمْ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ وُلْدِهَا».

ترجمه

از اصبغ بن نباته روایت شده است که گفت: از علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام دربارۀ علت دفن شبانۀ حضرت فاطمه، دختر پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله پرسیده شد؛ آن حضرت علیه‌السلام فرمودند: «او بر گروهی خشمگین بود و خوش نداشت که آنان در مراسم تشییع‌جنازه‌اش حضور یابند، و بر کسانی که ولایت و دوستی آنان را پذیرفته‌اند، حرام است که بر هیچ‌یک از فرزندان او نماز گزارند».

منبع

امالی شیخ صدوق (نشر کتابچی)، ص۶۵۷، مجلس۹۴، حدیث۹.