متن کتاب

… [قالت السيّدة فاطمة عليها السلام:] «لاَ تُصَلِّ عَلَيَّ أُمَّةٌ نَقَضَتْ عَهْدَ اَللَّهِ وَ عَهْدَ أَبِي رَسُولِ اَللَّهِ‌ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌، وَ ظَلَمُونِي حَقِّي، وَ أَخَذُوا إِرْثِي، وَ خَرَقُوا صَحِيفَتِيَ اَلَّتِي كَتَبَهَا لِي أَبِي بِمِلْكِ فَدَكٍ‌، وَ كَذَّبُوا شُهُودِي وَ هُمْ – وَ اَللَّهِ – جَبْرَئِيلُ‌ وَ مِيكَائِيلُ‌ وَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ‌ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ أُمُّ أَيْمَنَ‌.

وَ طُفْتُ عَلَيْهِمْ فِي بُيُوتِهِمْ وَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ‌ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَحْمِلُنِي وَ مَعِيَ اَلْحَسَنُ‌ وَ اَلْحُسَيْنُ‌ لَيْلاً وَ نَهَاراً إِلَى مَنَازِلِهِمْ أُذَكِّرُهُمْ بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ‌ أَلاَّ تَظْلِمُونَا وَ لاَ تَغْصِبُونَا حَقَّنَا اَلَّذِي جَعَلَهُ اَللَّهُ لَنَا، فَيُجِيبُونَّا لَيْلاً وَ يَقْعُدُونَ عَنْ نُصْرَتِنَا نَهَاراً.

ثُمَّ يُنْفِذُونَ إِلَى دَارِنَا قُنْفُذاً وَ مَعَهُ عُمَرُ بْنُ اَلْخَطَّابِ‌ وَ خَالِدُ بْنُ اَلْوَلِيدِ لِيُخْرِجُوا اِبْنَ عَمِّي عَلِيّاً إِلَى سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ‌ لِبَيْعَتِهِمُ اَلْخَاسِرَةِ‌، فَلاَ يَخْرُجُ إِلَيْهِمْ مُتَشَاغِلاً بِمَا أَوْصَاهُ بِهِ رَسُولُ اَللَّهِ‌ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ بِأَزْوَاجِهِ وَ بِتَأْلِيفِ اَلْقُرْآنِ‌ وَ قَضَاءِ ثَمَانِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ وَصَّاهُ بِقَضَائِهَا عَنْهُ عِدَاتٍ وَ دَيْناً.

فَجَمَعُوا اَلْحَطَبَ اَلْجَزْلَ‌ عَلَى بَابِنَا وَ أَتَوْا بِالنَّارِ لِيُحْرِقُوهُ وَ يُحْرِقُونَا، فَوَقَفْتُ بِعَضَادَةِ اَلْبَابِ وَ نَاشَدْتُهُمْ بِاللَّهِ وَ بِأَبِي أَنْ يَكُفُّوا عَنَّا وَ يَنْصُرُونَا، فَأَخَذَ عُمَرُ اَلسَّوْطَ مِنْ يَدِ قُنْفُذٍ – مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ – فَضَرَبَ بِهِ عَضُدِي فَالْتَوَى اَلسَّوْطُ عَلَى عَضُدِي حَتَّى صَارَ كَالدُّمْلُجِ‌، وَ رَكَلَ‌ اَلْبَابَ بِرِجْلِهِ فَرَدَّهُ عَلَيَّ وَ أَنَا حَامِلٌ فَسَقَطْتُ لِوَجْهِي وَ اَلنَّارُ تُسْعَرُ وَ تَسْفَعُ‌ وَجْهِي، فَضَرَبَنِي بِيَدِهِ حَتَّى اِنْتَثَرَ قُرْطِي مِنْ أُذُنِي، وَ جَاءَنِي اَلْمَخَاضُ فَأَسْقَطْتُ مُحَسِّناً قَتِيلاً بِغَيْرِ جُرْمٍ‌.

فَهَذِهِ أُمَّةٌ تُصَلِّي عَلَيَّ! وَ قَدْ تَبَرَّأَ اَللَّهُ وَ رَسُولُهُ‌ مِنْهُمْ‌، وَ تَبَرَّأْتُ مِنْهُمْ»‌. …

ترجمه

… [حضرت فاطمه علیهاالسلام فرمود:] «امّتی که عهد خدا و عهد پدرم، پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله را دربارۀ امیرالمؤمنین علیه‌السلام شکستند، حق مرا پایمال کردند، ارث مرا ربودند، دستخط پدرم دربارۀ مالکیت فدک را پاره کردند و گواهان مرا تکذیب نمودند، نباید بر جنازۀ من نماز بگزارند؛ درحالی‌که به خدا قسم، گواهان من جبرئیل، میکائیل، امیرالمؤمنین علیه‌السلام و أمّ‌ایمن بودند.

من همراه با امیرالمؤمنین علیه‌السلام، درحالی‌که حسن و حسین را همراه داشتم، شب‌وروز به خانه‌های تک‌تک آنان می‌رفتم و آنان را به خدا و پیامبرش یادآور می‌شدم که به ما ستم نکنید و حقّی را که خداوند برای ما قرار داده است، غصب نکنید. امّا آنان شبانگاه به ما پاسخ همراهی می‌دادند، ولی روز از یاری‌کردن ما دست می‌کشیدند.

سپس آنان قنفذ را به‌همراه عمر بن خطاب و خالد بن ولید به‌سوی خانه ما فرستادند تا پسرعمویم علی را برای بیعتِ زیان‌بارشان به سقیفۀ بنی‌ساعده بکشانند؛ امّا علی به‌سوی آنان خارج نشد؛ زیرا مشغول وصیتی بود که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به او کرده بود؛ دربارهٔ همسرانش، گردآوری قرآن، و پرداخت هشتاد هزار درهم که به‌عنوان وعده‌ها و بدهی‌ها بر عهده‌اش گذاشته بود

پس آنان هیزم فراوانی بر در خانه‌مان جمع کردند و آتش آوردند تا خانه و ما را بسوزانند. من در چارچوب در ایستادم و آنان را به خدا و پدرم سوگند دادم که از ما دست بردارند و یاری‌مان کنند؛ امّا عمر تازیانه را از دست قنفذ – آزادکردۀ ابوبکر – گرفت و با آن بر بازوی من زد، چنان‌که تازیانه بر بازویم پیچید و مانند بازوبند شد. سپس با پای خود به در لگد زد و آن را بر من کوبید، درحالی‌که باردار بودم؛ پس با صورت به زمین افتادم، درحالی‌که آتش زبانه می‌کشید و چهره‌ام را می‌سوزاند. آنگاه با دست خود چنان بر من زد که گوشواره‌ام از گوشم افتاد و درد زایمان به سراغم آمد، و محسنِ مرا بی‌گناه به شهادت رساندند.

حال، چنین امّتی می‌خواهد بر من نماز بگزارد! درحالی‌که خدا و پیامبرش از آنان بیزارند، و من نیز از آنان بیزارم». …

منبع

بحارالانوار (دار احیاء التراث العربی)، ج۳۰، ص۳۴۸، ح۱۶۴ به نقل از ارشاد القلوب دیلمی؛ البته در چاپ فعلی کتاب ارشاد القلوب پیدا نشد.