متن کتاب

مِصْبَاحُ اَلْأَنْوَارِ… عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ اَلْحَسَنِ‌ عَنْ أَبِيهِ‌ عَنْ جَدِّهِ عَلَيْهِمُ السَّلاَمُ: أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ لَمَّا اُحْتُضِرَتْ نَظَرَتْ نَظَراً حَادّاً ثُمَّ قَالَتْ: «اَلسَّلاَمُ عَلَى جَبْرَئِيلَ،‌ اَلسَّلاَمُ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ‌، اَللَّهُمَّ مَعَ رَسُولِكَ،‌ اَللَّهُمَّ فِي رِضْوَانِكَ وَ جِوَارِكَ وَ دَارِكَ دَارِ اَلسَّلاَمِ».

ثُمَّ قَالَتْ: «أَ تَرَوْنَ مَا أَرَى»؟ فَقِيلَ لَهَا: «مَا تَرَى»؟

قَالَتْ: «هَذِهِ مَوَاكِبُ أَهْلِ اَلسَّمَاوَاتِ وَ هَذَا جَبْرَئِيلُ‌ وَ هَذَا رَسُولُ اَللَّهِ‌ وَ يَقُولُ: يَا بُنَيَّةِ اِقْدَمِي فَمَا أَمَامَكِ خَيْرٌ لَكِ».

ترجمه

در کتاب مصباح الانوار … از عبدالله بن حسن، از پدرش، از جدّش علیهم‌السلام روایت شده است: هنگامی که فاطمه، دختر رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، در بستر احتضار قرار گرفت، نگاهی تیز و خیره افکند، سپس فرمود: «سلام بر جبرئیل، سلام بر رسول خدا. خدایا، مرا با پیامبرت قرار ده. خدایا، مرا در رضوان خویش، در جوار خود و در سرای خود که سرای سلام و آرامش است، جای ده».

سپس فرمود: «آیا آنچه را من می‌بینم، شما نیز می‌بینید»؟ به ایشان گفته شد: «چه می‌بینید»؟

فرمود: «این‌ها کاروان‌های اهل آسمان‌ها هستند، و این جبرئیل است، و این رسول خداست که می‌فرماید: دخترم، پیش بیا؛ زیرا آنچه پیش روی توست، برای تو از این دنیا بهتر است».

منبع

بحارالانوار (دار احیاء التراث العربی)، ج۴۳، ص۲۰۰، ح۳۰.