متن کتاب

… لمّا وليّ هارون الرشيد الخلافة أكرمه [أي أكرم الإمامَ الكاظم عليه السلام] و أعظمه ثمّ قبض عليه و حبسه عند الفضل بن يحيى، ثمّ أخرجه من عنده فسلّمه إلى السندي بن شاهك و مضى الرشيد إلى الشام فأمر يحيى بن خالد السندي بقتله.

فقيل إنّه سمّ‌؛ و قيل بل غمر في بساط و لفّ حتّى مات ثمّ أخرج للناس و عمل مَحضَراً¹ أنّه مات حتف أنفه، و ترك ثلاثة أيّام على الطريق يأتي من يأتي فينظر إليه ثمّ يكتب في المحضر و دفن بمقابر قريش.

ترجمه

… هنگامی که هارون‌الرشید به خلافت رسید، امام کاظم علیه‌السلام را گرامی داشت و بزرگش داشت. سپس او را دستگیر کرد و نزد فضل بن یحیی زندانی نمود. پس از آن، او را از نزد فضل خارج کرد و به سندی بن شاهک سپرد. هارون نیز به‌سوی شام رفت و به یحیی بن خالد دستور داد که سِندی را مأمور کشتن او کند.

گفته شده است که او را مسموم کردند؛ و گفته شده است که او را در میان فرشی فرو بردند و پیچیدند (و آن‌قدر بر او فشار آوردند) تا از دنیا رفت. سپس او را بیرون آوردند و در برابر مردم قرار دادند و استشهادی تنظیم کردند که در آن گواهی داده شده بود که او به مرگ طبیعی از دنیا رفته است. او را سه روز در راه (خیابان) رها کردند؛ هر کس می‌آمد، او را می‌دید، سپس در آن استشهاد گواهی خود را ثبت می‌کرد (که به مرگ طبیعی فوت کرده است). پس از آن، او را در مقابر قریش به خاک سپردند.

منبع

عمدة الطالب ابن عنبه (نشر موسسة انصاریان)، ص۱۷۷.

1. «خَطٌّ يُكْتَبُ في واقِعَة خُطُوط الشُّهُودِ في آخِرِه بِصِحَّةِ ما تَضَمَّنَه صَدْرُهُ». (تاج العروس) ↩︎