متن کتاب

عَنْ أَبِي حَمْزَةَ اَلثُّمَالِيِّ قَالَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ : «إِذَا أَرَدْتَ اَلْمَسِيرَ إِلَى قَبْرِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ…  ثُمَّ صِرْ إِلَى قَبْرِ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ‌ فَهُوَ عِنْدَ رِجْلِ اَلْحُسَيْنِ‌ فَإِذَا وَقَفْتَ عَلَيْهِ فَقُلِ: اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ … بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي مِنْ مَذْبُوحٍ وَ مَقْتُولٍ مِنْ غَيْرِ جُرْمٍ، بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي دَمَكَ اَلْمُرْتَقَى بِهِ إِلَى حَبِيبِ اَللَّهِ، بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي مِنْ مُقَدَّمٍ بَيْنَ يَدِي أَبِيكَ يَحْتَسِبُكَ وَ يَبْكِي عَلَيْكَ مُحْتَرِقاً عَلَيْكَ قَلْبُهُ يَرْفَعُ دَمَكَ بِكَفِّهِ إِلَى أَعْنَانِ اَلسَّمَاءِ لاَ يَرْجِعُ مِنْهُ قَطْرَةٌ وَ لاَ تَسْكُنُ عَلَيْكَ مِنْ أَبِيكَ زَفْرَةٌ وَدَّعَكَ لِلْفِرَاقِ…».

ترجمه

از ابوحمزۀ ثمالی روایت شده است که امام صادق علیه‌السلام فرمود: «هرگاه خواستی به‌سوی قبر امام حسین علیه‌السلام حرکت کنی… سپس به‌سوی قبر علی بن الحسین (علی‌اکبر) برو که او در کنار پای حسین قرار دارد. پس هنگامی که در برابر قبر او ایستادی، بگو: سلام بر تو، ای فرزند رسول خدا… پدر و مادرم فدایت باد، ای آنکه سر بریده و کشته شدی بی‌آنکه جرمی مرتکب شده باشی. پدر و مادرم فدایت باد، خون تو به‌سوی حبیب خدا (پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله) بالا برده شد. پدر و مادرم فدایت باد، ای کسی که پیشاپیش پدرت (به میدان) رفتی، پدرت تو را ذخیرۀ ثواب می‌شمرد و درحالی‌که دلش از داغ تو می‌سوخت، بر تو می‌گریست. او خون تو را با دست خویش به‌سوی کرانه‌های آسمان بالا می‌برد (به‌سوی آسمان می‌انداخت) و قطره‌ای از آن برنمی‌گشت. نالۀ پدرت بر تو، آرام نگرفت. برای جدایی، با تو وداع کرد (بازگشتی وجود نداشت)…».

منبع

کامل الزیارات (مطبعة المرتضویة)، ص۱۰۶، باب۳۴، ح۱.