متن کتاب

حين وقف [الإمام الحسين عليه السلام] في الميدان قبالة القوم و خطبهم فقرأ في خطبته: «قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَ اشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ * مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعًا ثُمَّ لَا تُنظِرُونِ * إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكُمْ مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ». [هود: ۵۴ – ۵۶]

ترجمه

هنگامی که امام حسین علیه‌السلام در میدان نبرد در برابر لشکر دشمن ایستاد و برای آنان خطبه خواند، در خطبه‌اش این‌گونه تلاوت فرمود: «من خدا را به شهادت می‌طلبم، شما نیز گواه باشید که من از آنچه همتای (خدا) قرار می‌دهید، بیزارم *  (بیزار از آنچه) غیر او (می‌پرستید)! حال که چنین است، همگی برای من توطئه کنید و مهلتم ندهید، (امّا بدانید کاری از شما ساخته نیست) * من، بر خدای یگانه که پروردگار من و شماست، توکّل کرده‌ام. هر جنبنده‌ای در قبضۀ قدرت اوست؛ زیرا پروردگار من بر صراط مستقیم است». [هود: ۵۴ – ۵۶]

منبع

الخصائص الحسینیة، ص۳۳۰.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.