متن کتاب

في تفريج الغمّ ليعقوب عليه السلام فإنّه لمّا ضاق عليه الأمر قال: «ربّ، أما ترحمني؟ لقد ذهبْت عيناي، و ذهب نور عيني»! فأوحى الله إليه: «قل: اللهم، إنّي أسألك بحقّ محمّد و عليّ و فاطمة و الحسن و الحسين، أن تردّ عليَّ عيني». فبمجرّد التلفّظ بالحسين «جَاءَ الْبَشِيرُ […] فَارْتَدَّ بَصِيرًا» [يوسف: ۹۶]

ترجمه

در مورد برطرف‌شدن اندوه یعقوب علیه‌السلام: هنگامی که کار بر او تنگ شد، گفت: «پروردگارا، آیا بر من رحم نمی‌کنی؟ به‌راستی که چشمانم و نور آن از بین رفته است»! پس خداوند به او وحی کرد: «بگو: خدایا، به حق محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین از تو می‌خواهم که چشمانم را به من بازگردانی». به‌محض بر زبان آوردن نام حسین، «بشارت‌دهنده آمد […] و بینا شد». [يوسف: ۹۶]

منبع

الخصائص الحسینیة، ص۴۳۹.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.