نقل اول

شهید کربلا که در نوبت آخر که به میدان می‌رفت، فرزند ارجمند خود زین‌العابدین را طلبیده در کنار گرفت و گفت: «ای عزیز پدر و ای یتیم پدر و ای غریب پدر، بعد از من به صالحان امت جدّم و دوستداران پدر و مادرم بگوی که حسین شما را سلام رسانید و فرمود که: ای یاران و هواداران، هرجا که ذکرِ غریبی شنوید، از غریبی و بی‌کسی من یاد آرید، و به هروقت که شهیدی را نام برند، شهادت مرا پیش خاطر آرید، و چون شربت آبی بنوشید، از تشنگی جگر تفیده و خشکی لب و زبان من فراموش مکنید».

منبع

روضة الشهدا، ص۱۴۸. در ص۶۰۴ هم همین نقل آمده.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.

نقل دوم

[در هنگام وداع امام حسین علیه‌السلام با امام سجاد علیه‌السلام] و به روایتی فرمود: «ای فرزند، چون به مدینه برسی دوستان مرا سلام برسان و به ایشان بگو که پدرم گفت: «هر وقت به محنت غربت گرفتار شوید از غریبی من یاد آورید، و چون کشته‌ای ببینید از حلق بریدۀ من یاد کنید، و چون آب خوش‌گوار بنوشید از جگر تشنۀ من یاد آورید»»!

منبع

کتاب تذکرة الشهداء، ج۲، ص۱۰۷.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.