و در روایتی دیگر آمده است که در آن زمان که علی‌اکبر بر تمام لشکر حمله کرد و او را در میان گرفتند، شاهزاده از نظر حسین غایب شد. حسین از عقب وی درآمد تا تفحص احوال وی کند و نعره می‌زد که «يا عليّ يا عليّ»! ناگاه آواز علی‌اکبر برآمد که: «يا أبتاه، أدركني؛…

ادامه مطلب

… اما قاسم به میدان آمده، چشمش بر علامت ابن زیاد افتاد که بر زبر سر عمر سعد بداشته بودند، عنان بدان صوب معطوف گردانید و همت بر نگونساری آن علم مصروف ساخت و به یک بار روی به قلب سپاه نهاده، چشم از علم برنمی‌داشت و می‌خواست که خود را به علم‌دار رساند و…

ادامه مطلب

راوی گوید که: [هنگام شهادت حضرت عباس علیه‌السلام] محمد انس در پیش شاهزاده ایستاده بود، چون آواز عباس شنید و گریۀ حسین مظلوم بدید، پیاده‌روی به میدان نهاد بدان موضع که عباس افتاده بود. چون بدان‌جا رسید، او را دید میان خاک و خون جان داده و از زندان فنا روی به گلستان بقا آورده،…

ادامه مطلب

اما عباس علی که علم‌دار حسین بود، چون احوال برادران بر آن منوال مشاهده نمود، سیل خون از دیدۀ محنت‌دیده بگشود. … پس علم برداشته پیش حسین آورد و بالای سر مبارکش بر پای کرد و گفت: «ای برادر، علمداری ما با قیامت افتاد، عنایتی نما و اجازتی فرمای». حسین بگریست و گفت: «ای برادر،…

ادامه مطلب

[تا انتهای متن، مصنّف در جاهای مختلف اشعاری نقل می‌کند که ان‌شاءالله حذف و با علامت «…» مشخص می‌شود] ابوسعید دمشقی گوید: من همراه آن جماعت بودم که سر حسین را به شام می‌بردند، چون نزدیک دمشق رسیدند، خبری در میان مردم افتاد که مسیّب بن قعقاع خزاعی لشکری جمع کرده، می‌خواهد شبیخون آرد و…

ادامه مطلب

… [هنگامی که امام حسین علیه‌السلام از اسب بر زمین افتادند] ده کس از آن لشکر پیاده شده، تیغ‌ها برکشیدند و بیامدند و هر یک از ایشان مدعا آن بود که وی سر شاهزاده را پیش‌تر ببرد و اسب و خلعت بستاند. هر کدام که پیش می‌آمدند، حسین چشم باز می‌کرد و در او می‌نگریست.…

ادامه مطلب

و روایتی هست که چون حسین بر زمین کربلا افتاد، زمین به لرزه درآمد و غریو از آسمان‌ها برآمد.

ادامه مطلب

اما [در روز عاشورا] چون اثر صبح ظاهر شد، حسین بانگ نماز گفت و یاران جمع شده و [چون آب نبود] تیمّم کرده، سنّت ادا نمودند و فرض را با جماعت گزاردند و هنوز دعا ناگفته و اوراد ناخوانده، فریاد کوس حربی و نالۀ نای رزمی از لشکر مخالفان برآمد. جوق‌جوق از سوار و پیاده…

ادامه مطلب

[در مجلس شام که امام سجاد علیه‌السلام بر روی منبر سخنرانی کردند و یزید دستور داد مؤذّن اذان بگوید]… مؤذّن برخاست و گفت: «اللّه أكبر». امام زین‌العابدین علیه‌السلام فرمود که: «نَعم لا شيء أكبر منه؛ [بله، هیچ‌چیزی بزرگ‌تر از خدا نیست]».

ادامه مطلب

راوی گوید که: در آن وقت که حسن و حسین از دفن پدرِ بزرگوار بازگردیدند، به در شهر کوفه رسیدند، از میانۀ ویرانه‌ها نالۀ زار شنیدند، بر اثرِ آن ناله رفته. غریبی ضعیفی نحیفی را دیدند در آن ویرانه، تنها بر خاک افتاده و خشتی زیر سر نهاده، می‌نالید و می‌زارید، اشک حسرت از دیده…

ادامه مطلب