نقل اول

نقلی هست که [امام حسن علیه‌السلام در لحظۀ شهادت] امّ‌کلثوم را گفت: «ای خواهر نامدار من، یادگار مادر بزرگوار من، فرزندم قاسم را حاضر گردان». امّ‌کلثوم به فرمود تا قاسم را آوردند.

حسن علیه‌السلام وی را در برگرفت و روی بر روی وی نهاده، به های‌های بگریست. بعد از آن دست قاسم بگرفت و به دست حسین داد و گفت «ای برادر، فلانه دختر تو را نامزد پسر خود قاسم کردم که چون وقت آید، به وی سپاری و نظر پدری و شفقت از وی بازنداری».

منبع

روضة الشهدا، ص۳۶۷.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.

نقل دوم

و در بعضی کتب است که چون حضرت امام حسن را هنگام وفات رسید، امام حسین را به نزد خود طلبید و اسرار امامت و تمام میراث انبیا را از آدم تا خاتم به او سپرد. پس دست قاسم را گرفته، به دست برادر داد و سفارش بسیار از او نمود و فاطمه، دختر امام حسین را برایش نامزد کرد.

و به روایتی در آن حال، قاسم پنج‌ماهه و فاطمه هشت‌ماهه بود. پس سنش [در هنگام شهادت] بنابراین روایت، یازده سال و کسری بوده.

منبع

کتاب تذکرة الشهداء، ج۱، ص۴۱۱.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.