گریه امام علی هنگام تولد حضرت زینب علیهما السلام به نقل از الخصائص الزینبیة

2 دقیقه
,
متن کتاب

قد جاء في بعض الكتب مأثوراً: أنّه لمّا ولدت السيّدة زينب عليها السلام و كان قد آن توجّه أمير المؤمنين عليه السلام نحو البيت، استقبله ولده الإمام الحسين عليه السلام و قال – يبشّر أباه بالمولود الجديد – : «أبه، يا أبه، إنّ اللّه تبارك و تعالى قد وهب لي أختاً»!

ثمّ نظر في وجه أبيه أمير المؤمنين عليه السلام ليرى أثر البشارة عليه، فإذا به يرى عينَي أبيه قد أغرورقت بالدّموع، ثمّ أخذت حبّات الدّمع تتقاطر على خدّيه تقاطر النّدى على صفحات الورد، تأثّر الإمام الحسين عليه السلام بتأثّر أبيه، و جرت دموعه على خدّيه، و قال متنصّلاً: «فديتك نفسي يا أبه، لقد جئتكم بالبشارة فرددتم بشارتي بالبكاء! فما سبب بكائكم و على من تبكون يا أبه؟ لا أبكى اللّه عينيكم‌»!

كفكف أمير المؤمنين عليه السلام دموعه بيديه الكريمتين، ثمّ أخذ ولده الإمام الحسين عليه السلام، و ضمّه إلى صدره، و أخذ يمسح الدّمع عن عينيه و خدّيه و يقول له: «نور عيني يا حسين، سأكشف لك بعد قليل سرّ هذا البكاء، و أعلمك بآثاره». ثمّ أخذ عليه السلام يقصّ عليه ما سيكون من قصّة كربلاء و وقعة الطفوف في يوم عاشوراء مِن قتل الرجال و سبيّ النساء، و فيهم هذه السيّدة الوليدة زينب عليها السلام.

ترجمه

در برخی کتاب‌ها روایات شده: هنگامی که حضرت زینب علیهاالسلام متولد شد و زمان آن بود که امیرالمؤمنین علیه‌السلام به‌سوی خانۀ خدا روند، فرزندش امام حسین علیه‌السلام به استقبالش آمد تا پدرش را به مولود جدید بشارت دهد و گفت: «پدرجان، خداوند تبارک و تعالی به من خواهری عطا فرموده است»!

سپس به چهرۀ پدرش امیرالمؤمنین علیه‌السلام نگریست تا اثر بشارت را بر آن ببیند، اما دید چشمان پدرش از اشک لبریز شده و سپس قطره‌های اشک مانند شبنم بر گلبرگ‌های گل، بر گونه‌هایش جاری شد. امام حسین علیه‌السلام از تأثر پدرش متأثر گردید و اشک‌هایش بر گونه‌هایش جاری شد و گفت: «جانم به فدایت ای پدر، من با بشارت نزد شما آمدم و شما بشارت مرا با گریه پاسخ دادید! علت گریه‌تان چیست و بر چه کسی می‌گریید ای پدر؟ خداوند چشمانتان را گریان نکند»!

امیرالمؤمنین علیه‌السلام اشک‌هایش را با دستان مبارکش پاک کردند، سپس فرزندش امام حسین علیه‌السلام را گرفتند و به سینه چسباندند و شروع به پاک‌کردن اشک از چشمان و گونه‌هایش کردند و به او فرمودند: «نور چشمانم ای حسین، به‌زودی راز این گریه را برایت فاش می‌کنم و تو را از پیامدهایش آگاه می‌سازم». سپس حضرت شروع کردند به بیان آنچه در کربلا در روز عاشورا رخ خواهد داد، از کشته‌شدن مردان و به اسیری‌رفتن زنان که در میان آنان این بانوی تازه‌متولد، زینب علیهاالسلام نیز حضور خواهد داشت.

منبع

الخصائص الزینبیة، ص۴۶.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *