در بحر المصائب از بعضی کتب مسطور است که: چون وفات حضرت پیغمبر نزدیک شد، حضرت امیرالمؤمنین و صدیقۀ طاهره هریک خوابی بدیدند که بر وفات رسول خدای دلالت داشت و صدا به ناله و نحیب بلند کردند. بعد از آن جناب زینب کبری در آمد: «و قالت: يا جدّاه رأیت البارحة رؤيا أنّها انبعثت…

ادامه مطلب

در جنّات الخلود به این مضمون آمده است: حضرت زینب علیهاالسلام در بلاغت، زهد، تدبیر و شجاعت، همتای پدر و مادر بزرگوارش علیهم‌السلام بود؛ زیرا سامان‌یافتن امور اهل‌بیت، بلکه بنی‌هاشم، پس از شهادت امام حسین علیه‌السلام، به رأی و تدبیر ایشان بود.

ادامه مطلب

می‌گوییم: به درستی که مصیباتی که بر صدیقۀ صغری زینب وارد شده، اگر بر کوه‌ها وارد می‌شد، هرآینه پاره می‌گردید، و اگر به دریاها می‌رسید، موج می‌زد و متلاطم می‌شد، و اگر به آسمان‌ها می‌رسید، به زمین ریخته می‌شدند، و اگر به زمین می‌رسید، اهل خود را خسف می‌کرد، و اگر به روزها وارد می‌شد،…

ادامه مطلب

ابوالحسن حاج شیخ محمدباقر قائنی، صاحب کتاب «کبریت احمر» که از علما و بزرگان دین و فقهای حدیث بود و تألیفات بسیاری داشت، این داستان را چنین نقل می‌کند.

ادامه مطلب

حضرت زینب علیهاالسلام هنگامی که به سنی رسید که می‌توانست در پیشگاه پروردگار برای نماز بایستد و توانایی دعا و نماز خواندن برای پروردگار را داشت، پس از اتمام اذان، نماز را برپا نمی‌کرد مگر پس از نگاه‌کردن به چهرۀ برادرش امام حسین علیه‌السلام. هنگامی که به او می‌نگریست و از تشنگی دیدارش سیراب می‌شد…

ادامه مطلب

حضرت زینب علیهاالسلام از زمان تولد و در طول روزهای شیرخوارگی‌اش، مادامی که برادرش امام حسین علیه‌السلام نزد او بود یا در منظرش قرار داشت، به‌گونه‌ای محسوس در گهواره آرام و ساکن بود. اما هرگاه از دیدگانش غایب می‌شد و صدایش از گوشش پنهان می‌گشت، فریاد می‌زد و گریه می‌کرد و هنگامی که او را…

ادامه مطلب

[هنگامی که اسیران به مدینه بازگشتند، زنان مدینه از حضرت زینب علیهاالسلام خواستند که برای آنان از مصیبت کربلا سخن بگوید] حضرت زینب علیهاالسلام شروع به شرح برخی از جنبه‌های مصائب کربلا برای آنان کرد و فرمود: «با چه زبانی برای شما شرح دهم آنچه در کربلا بر ما گذشت؟ یا با چه بیانی برای…

ادامه مطلب

هنگامی که حضرت زینب علیهاالسلام از عزم برادرش امام حسین علیه‌السلام (برای خروج از مدینه) آگاه شد، از ترس اینکه شوهر و پسرعمویش عبدالله، او را از همراهی با برادرش بازدارد، به‌شدت مضطرب گردید. بنابراین شتابان نزد پسرعمویش عبدالله آمد تا با گریه به او بگوید: «ای پسرعمو، برادرم امام حسین علیه‌السلام قصد سفر به…

ادامه مطلب

هنگامی که هفده سال از هجرت پیامبر صلّی الله علیه و آله گذشت و عبدالله بن جعفر طیّار – که به نجابت و سخاوت شهرت داشت – به کمال و رشد رسید، نزد عمویش امیرالمؤمنین علیه‌السلام آمد تا از دختر گرامی‌اش حضرت زینب علیهاالسلام خواستگاری کند و میل خود را برای ازدواج با آن بانوی…

ادامه مطلب

یحیی مازنی روایت کرده است: مدتی طولانی در مدینه در همسایگی امیرالمؤمنین علیه‌السلام بودم و در نزدیکی خانه‌ای که دخترش زینب در آن سکونت داشت زندگی می‌کردم. به خدا سوگند، هرگز شخص او را ندیدم و صدایش را نیز نشنیدم. هرگاه می‌خواست برای زیارت جدّش، رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم، از خانه خارج شود، شبانه بیرون می‌رفت؛…

ادامه مطلب