متن کتاب

[عندما رجع الأسرى إلى المدينة طلبت نساء المدنية من السيّدة زينب عليها السلام أن تحدّثهنّ عن مصيبة كربلاء] أخذت السّيِّدة زينب عليها السلام تشرح لهنّ بعض الجوانب من رزايا كربلاء قائلة: «بأيّ لسان أشرح لكنّ ما جرىٰ علينا في كربلاء؟ أم بأيّ بيان أُفسِّر لَكُنّ مصائب يوم عاشوراء؟ إنّها مصائب سوداء و رزايا عظيمة، يودّ الانسان أن لا يراها في حياته أبداً، و قد سئمت الحياة على أثرها!

فيا نساء قريش، و يا عقائل بني هاشم، إنّكنّ تسمعن منِّي شيئاً، و يطرقكنّ عنِّي حديث و كلام، ولكن أين السّمع من الرّؤية و أين الغياب من الحضور و المعاينة! فلو شرحت لكنّ ما جرىٰ علينا يوم عاشوراء صغاراً و كباراً، و ما جرىٰ على رجالنا من قتل و سلب، و على نسائنا من سبي و أسر و نهب، لَلُمتنّني كيف بقيت في الحياة مع كلّ ذلك، و لم أمت من شدّة المصاب و عِظَم الفاجعة»‌!

ترجمه

[هنگامی که اسیران به مدینه بازگشتند، زنان مدینه از حضرت زینب علیهاالسلام خواستند که برای آنان از مصیبت کربلا سخن بگوید] حضرت زینب علیهاالسلام شروع به شرح برخی از جنبه‌های مصائب کربلا برای آنان کرد و فرمود: «با چه زبانی برای شما شرح دهم آنچه در کربلا بر ما گذشت؟ یا با چه بیانی برای شما مصائب روز عاشورا را تفسیر کنم؟ این‌ها مصائب سیاه و رخدادهای بزرگی است که انسان آرزو می‌کند هرگز در زندگی‌اش آن را نبیند. من بعد از آن از زندگی بیزار شده‌ام!

ای زنان قریش و ای بانوان بنی‌هاشم، شما از من چیزی می‌شنوید و سخن و حدیثی از من به گوشتان می‌رسد، اما شنیدن کجا و دیدن کجا، و غیبت کجا و حضور و مشاهده کجا! اگر برای شما شرح دهم آنچه در روز عاشورا بر کوچک و بزرگ ما گذشت و آنچه بر مردان ما از کشتار و غارت، و بر زنان ما از اسارت و به بردگی‌رفتن و چپاول گذشت، مرا سرزنش خواهید کرد که چگونه با وجود همۀ آن‌ها در زندگی باقی ماندم و از شدت مصیبت و عظمت فاجعه نمردم»!

منبع

الخصائص الزینبیة، ص۱۹۴.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.