متن کتاب

رُوي عن الصّادق عليه السلام أنّه إذا هلّ هلال عاشور، اشتدّ حزنه و عظم بكاؤه على مصاب جدّه الحسين عليه السلام و النّاس يأتون إليه من كلّ جانب و مكان يعزّونه بالحسين عليه السلام و يبكون و ينوحون على مصاب الحسين عليه السلام، فإذا فرغوا من البكاء يقول لهم: «أيّها النّاس، اعلموا أنّ الحسين حيّ عند ربّه يرزق من حيث يشاء و هو عليه السلام دائماً ينظر إلى موضع عسكره و مصرعه و من حلّ فيه من الشّهداء و ينظر إلى زوّاره و الباكين عليه و المقيمين العزاء عليه و هو أعرف بهم و بأسمائهم و أسماء آبائهم و بدرجاتهم و منازلهم في الجنّة، و إنّه ليرى من يبكي عليه فيستغفر له و يسأل جدّه و أباه و أمّه و أخاه أن يستغفروا للباكين على مصابه و المقيمين عزاءه، و يقول: «لو يعلم زائري و الباكي عليَّ ما له من الأجر عند اللّٰه تعالى لكان فرحه أكثر من جزعه، و إنّ زائري و الباكي عليَّ لينقلب إلى أهله مسروراً، و ما يقوم من مجلسه إلّا و ما عليه ذنب، و صار كيوم ولدته اُمّه»».

ترجمه

از امام صادق علیه‌السلام نقل شده است که هرگاه ماه محرّم و هلال عاشورا پدیدار می‌شد، اندوه آن حضرت شدت می‌گرفت و گریه‌اش بر مصیبت جدّش امام حسین علیه‌السلام فراوان می‌شد. مردم از هر سو و مکانی نزد او می‌آمدند تا او را به‌خاطر شهادت امام حسین علیه‌السلام تسلیت دهند و خود نیز بر مصیبت آن حضرت گریه و نوحه‌سرایی می‌کردند.

پس از آنکه مردم از گریه فارغ می‌شدند، امام صادق علیه‌السلام به آنان می‌فرمود: «ای مردم، بدانید که حسین زنده است و نزد پروردگار خود روزی می‌خورد از هر جا که خدا بخواهد، و همیشه به جایگاه لشکر و مقتل خود و یاران شهیدش نظر می‌افکند. همچنین به زائران، گریه‌کنندگان و برپادارندگان عزای خود می‌نگرد، او آنان را به‌خوبی می‌شناسد؛ نام‌هایشان و نام پدرانشان و درجات و منزلتشان را در بهشت می‌داند. چون کسی را می‌بیند که بر او گریه می‌کند، برایش طلب آمرزش می‌نماید و از جدّ، پدر، مادر و برادر خویش می‌خواهد که برای گریه‌کنندگان بر مصیبتش و برپادارندگان عزایش نیز طلب مغفرت کنند.

می‌فرماید: «اگر زائر من و کسی که بر من می‌گرید، می‌دانست چه پاداشی نزد خداوند متعال دارد، شادی‌اش از اندوهش بیشتر می‌شد. به‌راستی زائر و گریه‌کنندۀ بر من، هنگامی که به خانۀ خود بازمی‌گردد، شادمان است، و از مجلسی که در آن عزای من را برپا داشته برمی‌خیزد درحالی‌که گناهی بر او نمانده است و همچون روزی است که مادرش او را زاده است»».

منبع

کتاب المنتخب طریحی (چاپ اعلمی بیروت)، ص۳۹.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.