سپس یزید ملعون دستور داد اسیران را حاضر کنند. آنان را نزد او آوردند. هنگامی که در برابر او حاضر شدند… مردی از قبیلهٔ لَخْم از جا برخاست و گفت: «ای امیر، این کنیز را از غنیمت به من ببخش تا نزد من خدمتکار باشد»؛ منظورش سکینه بود.

ادامه مطلب

از امام سجاد علیه‌السلام نقل شده است که فرمود: هنگامی که نزد یزید بن معاویه لعنه‌الله وارد شدیم، برای ما ریسمان‌هایی آوردند و ما را مانند گوسفندان به یکدیگر بستند. ریسمان بر گردن من و گردن امّ‌کلثوم بود، و بر شانهٔ زینب، سکینه و دخترکان نیز بسته شده بود. ما را به حرکت واداشتند و…

ادامه مطلب

منقول است که در آن شب غریق محنت و تعب [اولین شب ورود اسرا به شام]، و خواتون خواتین عصمت و ادب، علیاجناب زینب، سر خود را بر زانوی دردُ الم نهاده بود، آهسته‌آهسته این اشعارِ شرربار را بر زبان می‌راند:

ادامه مطلب

راوی گفت: هنگامی که اسرا از تکریت حرکت کردند و به وادی نخله رسیدند، صدای گریۀ جنّیان را شنیدند؛ درحالی‌که آنان بر صورت‌های خود لطمه می‌زدند و می‌گفتند:

ادامه مطلب

اما عباس علی که علم‌دار حسین بود، چون احوال برادران بر آن منوال مشاهده نمود، سیل خون از دیدۀ محنت‌دیده بگشود. … پس علم برداشته پیش حسین آورد و بالای سر مبارکش بر پای کرد و گفت: «ای برادر، علمداری ما با قیامت افتاد، عنایتی نما و اجازتی فرمای». حسین بگریست و گفت: «ای برادر،…

ادامه مطلب

روایت شده است: هنگامی که آل‌الله و خاندان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله بر یزید در شام وارد شدند، خانه‌ای را به آنان اختصاص داد و آنان مشغول عزاداری بودند. امام حسین علیه‌السلام دختر سه‌ساله‌ای داشت که از روز شهادت امام دیگر او را ندیده بود؛ این دوری بر او بسیار سنگین و در فراق پدر وحشت کرده…

ادامه مطلب

در برخی اخبار آمده است: مسیحی‌ای به‌عنوان رسول از سوی پادشاه روم نزد یزید لعنه‌الله آمد و در مجلسی حضور داشت که سر مبارک امام حسین علیه‌السلام را به آنجا آورده بودند. هنگامی که آن مرد مسیحی سر امام حسین علیه‌السلام را دید، [گریست] و از روی دلِ داغ‌دیده فریاد برآورد و گفت: ای یزید،…

ادامه مطلب

حکایت شده است: موسی بن عمران، مردی اسرائیلی را دید که شتابان می‌رفت. چهرۀ موسی به زردی گراییده، بدنش به ضعف افتاده، اعضای تنش به لرزه درآمده، چشمانش در حدقه فرورفته و لاغر شده بود؛ زیرا موسی هرگاه با پروردگارش مناجات می‌کرد، از بیم خداوند متعال چنین حالی به او دست می‌داد. آن مرد اسرائیلی…

ادامه مطلب

… (هنگامی که امام حسین علیه‌السلام در قتلگاه بود) پس ابن سعد ندا داد: «چه کسی سر او را برای من می‌آورد و آنچه دلش بخواهد برایش باشد»؟ شمر گفت: «من، ای امیر»! گفت: «شتاب کن، و جایزۀ بزرگ از آنِ توست». پس شمر به‌سوی امام حسین علیه‌السلام آمد، درحالی‌که حضرت بیهوش شده بود. به…

ادامه مطلب

نقل شده است: هنگامی که حضرت فاطمه علیهاالسلام از دنیا رفت، امیرالمؤمنین علیه‌السلام از فقدان او بسیار اندوهگین شد و به‌تنهایی به سوگواری پرداخت و برای مدتی طولانی از مردم کناره گرفت. گروهی از برادران مؤمن و شیعیان راستین او به یکدیگر گفتند: «علی بن ابی‌طالب، امام و ولیّ و امیر ما و امیر همۀ…

ادامه مطلب