متن کتاب

در بعضی از کتب مسطور است که: در بعضی از اعیاد حسنین علیهماالسلام به نزد جد بزرگوارش آمدند و عرض کردند: «… ای جد بزرگوار، اطفال عرب ناقه‌ها دارند که بر آن سوار می‌شوند و ما نداریم و ما ناقه می‌خواهیم»! حضرت [صلی الله علیه و آله] فرمود: «ای ریحانان جدّ، بیایید که ناقۀ شما می‌شوم». پس یکی را گرفت بر دوش راست خود نشانید و دیگری را بر دوش چپ.

پس عرض کردند: «یا جداه، ناقه‌های اطفال عرب مهار دارند که ایشان به دست می‌گیرند، کو مهار ناقۀ ما»؟ رسول خدا صلی الله علیه و آله یکی از گیسوهای خود را به دست امام حسن علیه‌السلام داد و یکی را به امام حسین علیه‌السلام داد و فرمود: «این مهار ناقۀ شما».

بعد عرض کردند: «ای جد بزرگوار، شترهای اطفال عرب عَف عف می‌گویند». پس رسول خدا صلی الله علیه و آله در آن وقت روی مبارکش را به امام حسن علیه‌السلام کرد و فرمود: «العفو العفو»، و بعد رو کرد به امام حسین علیه‌السلام فرمود: «العفو العفو». و همان وقت جبرئیل نازل شد و عرض کرد: «یا رسول‌الله صلی الله علیه و آله، اگر بار دیگر العفو بگویی، آتش جهنم خاموش می‌گردد».

منبع

کتاب وسیلة الفردوس، ص۶۸.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.