نُقِلَ أنّ بعضاً منهنّ مِن كثرة ضرب اليد علی أمّ رأسها وقعتْ مغشية عليها؛ یعنی نقل شده است که: [در مجلس عزاداری اسرا در شام] بعضی از آن بی‌کسان از بس ناله کرده بود و بر فرق خود زده بود، غش کرده، در میان آن غمخانه افتاده بودند.

ادامه مطلب

روي في بعض الكتب: فلمّا ندم ابن معاوية عن فعله الشنيع فرخّص عترتَه و غلمانه و جميع أهل الشام من نسوان بني هاشم و عبد المطّلب و من قريش و غيرهنّ إلی إقامة العزاء علی الحسين عليه السلام؛ یعنی در بعضی از کتب مصیبت روایت شده است: چون‌که یزید بن معاویه علیه الهاویة از افعال…

ادامه مطلب

بعضی نوشته‌اند که: یکی از جهات مرخص‌شدن اهل‌بیت رسول انام از محنت‌سرای شام واقعۀ وفات‌یافتن صغیرۀ امام حسین علیه‌السلام بود که بیشتر از واقعات دیگر تقاضای توبیخ و سرزنش یزید خون‌آشام می‌نمود.

ادامه مطلب

آه آه! وامصیبتاه از این مصیبت جانکاه که شهید ثالث در کتاب مجالس ذکر نموده است که دل‌های محبین را تاب شنیدن آن نیست و جگرهای شیعیان امیرالمؤمنین علیه‌السلام را خوناب می‌نماید و در هر وقت از اوقات به خاطر حضور نماید، بی‌اختیار اشک تو جاری می‌شود و اگرچه در کوچه و … و در…

ادامه مطلب

… در میان اسیران دختر کوچکی بود از آقای ما جناب سیدالشهدا علیه‌السلام… از عمر آن صغیره سه سال گذشته بود. بعضی اسم او را «زینب» نوشته که مظلوم کربلا از شدت محبت به خواهر خود جناب زینب خواتون که داشت، این دختر را نیز زینب نام نهاد. و بعضی اسم او را «زبیده» گفته…

ادامه مطلب

صاحب منتخب و شیخ صدوق رحمه‌الله در کتاب امالی خود و سایرین ذکر کرده‌اند که: مردم شام از خواص و عام دسته‌به‌دسته به تماشای اهل‌بیت سیدالانام می‌آمدند، خصوصاً در وقت غروب آفتاب فوج‌فوج، گروه‌گروه، هرکس با طعامی  و تدارکی به جهت عیال خود می‌برد و بعضی از دست عیال و اطفال خوردسال خود گرفته، به…

ادامه مطلب

روي عن حميدة الهاشمية قالتْ: كنتُ كثيراً عند سيّدتي زينب في المدينة و الكوفة؛ یعنی از حمیدۀ هاشمیه روایت شده است که می‌گوید: من زمانی بسیاری در مدینه و کوفه در نزد خواتون خود زینب به سر برده بودم.

ادامه مطلب

مرویست که: اهل‌بیت طاهر حضرت رسالت و پروردگان عصمت زهرا علیهاالسلام در آن خرابه [شهر شام] با هزار محنت و تعب به سر می‌بردند و در بالین بیمار خشتی خامی بود و پناه عترت سیدالانام دیوارهای شکستۀ قریب‌الانهدام بود.

ادامه مطلب

در کتاب مونس المحبین مسطور است که: یزید پلید بعد از شهادت حضرت امام حسین سه سال بیشتر نزیست و مرض آن پلید … مرضی بود که از دردِ دل و جگر می‌نالید و دواپذیر نبود. قاصدان به اطراف‌واکناف فرستاد به جهت معالجه تا حکیم ترسایی یافتند و او را به نزد یزید آوردند.

ادامه مطلب

به روایت کتاب مونس المحبین نام اصلی حرّ، محمد بن یزید ریاحی بود. امام علیه‌السلام او را حرّ نام نهادند به جهت آنکه از حضرت امام حسین عذر خواست و توبه کرد. حضرت فرمود که: «عذر تُرا قبول کردم و به بهشت نروم تا ترا با خود نبرم».

ادامه مطلب