متن کتاب

در کتاب اصل البکاء از جناب زینب خواتون روایت شده است که: روزی تندْ باران می‌بارید و در نهایت تندی، و من داخل خانه شدم، دیدم مادرم فاطمۀ زهرا در خانه نشسته است و گریه می‌کند. عرض کردم: «ای مادر، چرا گریه می‌کنی»؟ فرمود: «ای نورِ دیده، برادرت حسین از خانه بیرون رفته و باران هم می‌بارد، گریه من از آنست که مبادا حسین در جایی باشد و قطرات باران بر گُل رخسارش ببارد یا بدن نازکش تر گردد».

جناب زینب می‌گوید که: چون من گریۀ مادرم را از برای برادرم مشاهده کردم، چادر به سر کرده و به طلب برادرم از خانه بیرون آمدم. چون به میان کوچه رسیدم، دیدم که برادرم می‌آید و همه‌جا ابر در بالای سر او شکافته شده است که یک قطره باران بر لباس برادرم نمی‌بارد و بعد از آن به خانه آمدم و دل خواتون قیامت از تشویش بیرون شد.

منبع

کتاب وسیلة الفردوس، حاشیۀ ص۷۲.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.