متن کتاب

به روایت روضة الحسینیة عزرائیل متحرّک با خروش و فغان متوجه قبض روح مطهر سید انسُ جان [امام حسین علیه‌السلام] گردید، آنگه خطاب به او رسید که: «ای ملک‌الموت، تو را با قبض روح آن جانِ جهان کاری نباشد و به این بهتر عالمیان متعرّض مشو که جز دست قدرت ما دستی را در خور قبض این روح پرفتوح نمی‌دانم و روح مطهر او را به ید قدرت قبض نموده، به اعلای علیین می‌رسانم».

… به روایت روضة الحسینیة [در هنگام شهادت امام حسین علیه‌السلام] خطابی رسید: «یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِی إِلَیٰ رَبِّکِ رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبَادِي * وَ ادْخُلِي جَنَّتِي؛ [تو ای نفس مطمئن، به‌سوی پروردگارت بازگرد درحالی‌که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است. پس در سلک بندگان خاص من در آی و در بهشتم وارد شو]».  [الفجر: ۲۷- ۳۰] جناب احدیت به دست قدرت و رحمت، آن روح مطهّر را قبض فرمود و به هر آسمان که می‌بردند هفتاد هزار ملک از بیم و ترس به پای ایستادند و آسمان را محکم نگاه می‌داشتند و خطاب آن ذروۀ کبریایی به ملائکۀ مقربین رسید که: «ای خزنۀ عرش و حملۀ کرسی، عرش را از اضطراب نگاه دارید و کرسی را محافظت نمایید».

منبع

کتاب وسیلة الفردوس، برگ ۲۷۲.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.