متن کتاب

روي عن عتبة ابن صالح، عن موسی ابن بكر الهمداني قال: لمّا أوردْنا عترةَ الرسول في القَتْلی؛ روایت شده است از عتبه ابن صالح، از موسی ابن بکر همدانی می‌گوید: زمانی که اهل‌بیت رسالت را به قتلگاه وارد کردیم، پس همۀ اسیران مانند برگ خزان خود را از روی شتران بر روی اجساد پاره‌پارۀ شهیدان ریختند و هر یک شهیدی را در آغوشِ جان کشیده، نوحه و ناله و وداع می‌کردند.

فحينئذٍ أمر ابن سعد ببعض عسكرۀ أَنْ يقطَعَ جملةً من رؤسِ أحصاب الحسين؛ در آن وقت عمرسعد بد اختر به بعض از لشکر شقاوت‌اثر امر کرد تا آنکه قطع نمایند تمامی سرهای اصحاب حضرت امام حسین را.

و مِن جملته رأسُ الحرّ و رأس الحبيب و المسلم و الهاشم و زهير ابن قين و عبد الله، و مِن أولاد الهاشم رأسُ الجميع من الصغير و الكبير؛ از جملۀ ایشان سر حرّ ابن یزید ریاحی، و سر حبیب و مسلم و هاشم را، و سر زهیر ابن قین و عبدالله را، و از اولاد هاشم [=بنی‌هاشم] از صغیر و کبیر سرهای جمیعشان را از تن‌های ایشان قطع نمایید.

آه وا مصيبتاه! فنزلوا عَن مراكبهم مريدين و يقطعون الرؤس في مواجه العترة، فوقعت الأصواتُ الهايلات منهنّ؛ آه واکرباه! آنگاه آن سپاه دین‌تباه از اسب‌ها فرود آمدند، اراده‌کننده، و سرها را در برابر چشم‌های اهل‌بیت رسالت از جسدهای شهیدان جدا می‌کردند. پس در آن وقت صداهای هایل از اهل‌بیت رسالت به آسمان می‌رسید. …

منبع

کتاب وسیلة الفردوس، برگ ۳۱۹ سمت راست.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.