متن کتاب

قال الرّاوي: [عند رجوع الأسری إلی المدينة] أمّا زينب فأخذتْ بعضادتي الباب [أي باب مسجد النبوي صلی الله عليه و آله]، و نادت: «يا جدّاه، إنِّي ناعيةٌ إليك أخي الحسين»! و هي مع ذلك لا تجفّ لها عبرة و لا تفترّ من البكاء و النّحيب، و كلّما نظرتْ إلى عليّ بن الحسين تجدّد حزنها، و زاد وجدها.

ترجمه

راوی می‌گوید: (هنگام بازگشت اسرا به مدینه) حضرت زینب علیهاالسلام دو طرف چهارچوب درِ مسجد نبوی صلی‌الله‌علیه‌وآله را گرفت و فریاد زد: «ای جد بزرگوارم، من خبر شهادت برادرم حسین را برای تو آورده‌ام»! با این حال اشک‌هایش هرگز خشک نمی‌شد و از گریه‌وزاری باز نمی‌ایستاد، و هرگاه به امام سجاد علیه‌السلام می‌نگریست، اندوهش تازه‌تر و سوز و گدازش فزونی می‌یافت.

منبع

کتاب المنتخب طریحی (چاپ مؤسسة التاریخ العربی)، ص۴۵۶.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.