متن کتاب

روي: أنّ إسماعيل عليه السّلام كانت أغنامه ترعى بشطّ الفرات فأخبره الراعي أنّها لا تشرب الماء من هذه المشرعة منذ كذا يوماً فسأل ربّه عن سبب ذلك‌، فنزل جبرائيل عليه السّلام و قال: «يا إسماعيل، سل غنمك فإنّها تجيبك عن سبب ذلك».

فقال: «لِمَ لا تشربين من هذا الماء»؟ فقالت بلسان فصيح: «قد بلغنا أنّ ولدك الحسين عليه السّلام سبط محمّد يقتل عطشاناً، فنحن لا نشرب من هذه المشرعة حزناً عليه».

فسألها عن قاتله‌، فقالت: «يقتله لعين أهل السماوات و الأرضين و الخلائق أجمعين». فقال إسماعيل: «اللّهمّ العن قاتل الحسين».

ترجمه

روایت شده است: گوسفندان حضرت اسماعیل علیه‌السلام در کرانۀ فرات می‌چریدند. چوپان به او خبر داد که آن‌ها چند روز است از این آبشخور آب نمی‌نوشند. اسماعیل از پروردگار خویش دربارۀ سبب این اتفاق سؤال کرد. جبرئیل علیه‌السلام نازل شد و گفت: «ای اسماعیل، از گوسفندانت سؤال کن، چرا که آن‌ها دربارۀ سبب این کار به تو پاسخ می‌دهند».

گفت: «چرا از این آب نمی‌نوشید»؟ آن‌ها با زبانی فصیح گفتند: «به ما خبر رسیده است که فرزندت حسین علیه‌السلام، فرزندِ دختر محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله) تشنه‌کام به شهادت می‌رسد؛ پس ما به‌خاطر اندوه بر او، از این آبشخور آب نمی‌نوشیم».

از آن‌ها دربارۀ قاتل او سؤال کرد، گفتند: «او را ملعونِ اهلِ آسمان‌ها و زمین‌ها و تمامی آفریدگان می‌کشد». اسماعیل گفت: «خدایا، قاتل حسین را لعنت کن».

منبع

المنتخب طریحی (چاپ اعلمی بیروت)، ص۴۹.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.