متن کتاب

رُوي: أنّ عيسى عليه السلام كان سائحاً في البراري و معه الحواريّون، فمرّوا بكربلاء، فرأوا أسداً كاسراً قد أخذ الطّريق، فتقدّم عيسى إلى الأسد، و قال له: «لِمَ جلست في هذا الطّريق و لا تدعنا نمرّ فيه‌»؟ فقال الأسد بلسان فصيح: «إنِّي لم أدع لكم الطّريق حتّى تلعنوا يزيد قاتل الحسين».

فقال عيسى: «و مَنْ يكون الحسين‌»؟ قال: «سبط محمّد النّبيّ الاُمِّيّ‌، و ابن عليّ الوليّ‌». قال: «و مَنْ قاتله‌»؟ قال: «قاتله لعين الوحوش و الذّئاب و السّباع أجمع، خصوصاً أيّام عاشوراء». فرفع عيسى عليه السلام يديه و لعن يزيد و دعا عليه و أمّن الحواريّون على دعائه، فتنحّى الأسد عن طريقهم و مشوا لشأنهم.

ترجمه

روایت شده است: هنگامی که حضرت عیسی علیه‌السلام در بیابان‌ها در حال سیاحت بود و حواریون با او بودند، بر کربلا گذشتند و شیر درنده‌ای را دیدند که راه را بسته بود. عیسی به‌سوی آن شیر رفت و گفت: «چرا در این راه نشسته‌ای و نمی‌گذاری ما از آن عبور کنیم»؟ شیر با زبانی فصیح گفت: «همانا من راه را برای شما باز نمی‌کنم تا اینکه یزید، قاتل حسین علیه‌السلام را لعنت کنید».

عیسی گفت: «حسین کیست»؟ گفت: «فرزندِ دختر محمد، پیامبرِ امی و فرزند علیِ ولی است». گفت: «قاتل او کیست»؟ گفت: «قاتل او ملعونِ تمامی وحوش و گرگ‌ها و درندگان است، به‌ویژه در روزهای عاشورا». پس عیسی علیه‌السلام دست‌هایش را بلند کرد و یزید را لعنت نمود و بر او نفرین کرد، و حواریون بر دعای او آمین گفتند. شیر از راهشان کنار رفت و به ادامۀ مسیر خود رفتند.

منبع

المنتخب طریحی (چاپ اعلمی بیروت)، ص۴۹.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.