متن کتاب

عنه [أبي عبداللّٰه] عليه السلام أنّه قال: «رحم اللّٰه شيعتنا، إنّهم أوذوا فينا، و لم نؤذَ فيهم، شيعتنا منّا قد خلقوا من فاضل طينتنا و عجنوا بنور ولايتنا، رضوا بنا أئمّة و رضينا بهم شيعة، يصيبهم مصابنا، و يبكيهم ما أصابنا، و يحزنهم حزننا، و يسرّهم سرورنا، و نحن أيضاً نتألّم لتألّمهم، و نطّلع على أحوالهم.

فهم معنا لا يفارقونا و لا نفارقهم؛ لأنّ مرجع العبد إلى سيِّده، و معوله على مولاه، فهم يهجرون مَنْ عادانا، و يجهرون بمدح مَنْ والانا، و يباعدون من آذانا.

اللّٰهمّ أحيي شيعتنا في دولتنا و أبقهم في ملكنا، اللّٰهمّ إنّ شيعتنا منّا و مضافون إلينا، فمن ذكر مصابنا و بكى لأجلنا أو تباكى استحى اللّٰه أن يعذِّبه بالنّار».

ترجمه

از امام صادق علیه‌السلام روایت شده است که فرمودند: «خداوند شیعیان ما را رحمت کند، چرا که آنان در راه ما آزار و اذیت دیدند و ما به‌خاطر آنان آزاری ندیدیم. شیعیان ما از ما هستند، به‌راستی که آنان از باقی‌ماندۀ گِل ما آفریده شده‌اند و با نور ولایت ما سرشته گشته‌اند. آنان به امامت ما راضی شدند و ما نیز به شیعه‌بودن آنان رضایت دادیم. مصیبت ما به آنان می‌رسد، آنچه به ما رسیده است آنان را به گریه می‌اندازد، اندوه ما اندوهگینشان می‌سازد و شادی ما شادمانشان می‌آورد، و ما نیز از رنج و اندوه آنان به درد می‌آییم و بر احوالشان آگاه می‌شویم.

پس آنان با ما هستند، از ما جدا نمی‌شوند و ما نیز از آنان جدا نمی‌شویم؛ زیرا بازگشت بنده به‌سوی سرور خویش است و تکیه‌گاهش بر مولای خود می‌باشد. از این رو، آنان از هر کس که با ما دشمنی کند دوری می‌گزینند، به ستایش کسی که ولایت ما را پذیرفته است زبان می‌گشایند و از هر کس که ما را آزرده است فاصله می‌گیرند.

بار خدایا، شیعیان ما را در دولت ما حیات بخش و آنان را در حکومت ما پابرجا بدار. بار خدایا، به‌راستی که شیعیان ما از ما هستند و به ما منتسب می‌باشند. پس هر کس مصیبت ما را یاد کند و برای ما بگرید یا خود را به گریه بزند، خداوند حیا می‌کند که او را با آتش دوزخ عذاب کند».

منبع

المنتخب طریحی (چاپ اعلمی بیروت)، ص۲۶۲.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.