متن کتاب

بَعْضُ أَصْحَابِنَا رَوَاهُ‌ أَنَّ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ‌: «كَانَ أَبِي مَبْطُوناً يَوْمَ قُتِلَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ اَلْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ‌ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ وَ كَانَ فِي اَلْخَيْمَةِ‌.

وَ كُنْتُ أَرَى مَوَالِيَنَا كَيْفَ يَخْتَلِفُونَ مَعَهُ يَتَّبِعُونَهُ بِالْمَاءِ‌، يَشُدُّ عَلَى اَلْمَيْمَنَةِ مَرَّةً‌، وَ عَلَى اَلْمَيْسَرَةِ مَرَّةً‌، وَ عَلَى اَلْقَلْبِ مَرَّةً‌.

وَ لَقَدْ قَتَلُوهُ قِتْلَةً نَهَى رَسُولُ اَللَّهِ‌ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنْ يُقْتَلَ بِهَا اَلْكِلاَبُ‌، لَقَدْ قُتِلَ بِالسَّيْفِ وَ اَلسِّنَانِ‌، وَ بِالْحِجَارَةِ وَ بِالْخَشَبِ وَ بِالْعَصَا، وَ لَقَدْ أَوْطَئُوهُ اَلْخَيْلَ بَعْدَ ذَلِكَ‌».

ترجمه

برخی از اصحاب ما روایت کرده‌اند که امام باقر علیه‌السلام فرمود: «پدرم (امام سجاد علیه‌السلام) در روزی که امام حسین علیه‌السلام به شهادت رسید، مبتلا به درد شکم (مبطون) بود و در خیمه به سر می‌برد.

من می‌دیدم که یاران ما چگونه همراه با امام حسین علیه‌السلام رفت‌وآمد می‌کردند و در جستجوی آب به دنبال او روان بودند. در همین حال، امام حسین علیه‌السلام یک بار به سمت راست (میمنه) حمله می‌برد، یک بار به سمت چپ (میسره)، و یک بار به وسط لشکر.

دشمن امام حسین علیه‌السلام را به‌گونه‌ای به قتل رساند که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله حتی از کشتن سگ‌ها به آن شیوه نهی کرده بود. او را با شمشیر، نیزه، سنگ، چوب و عصا کشتند و پس از آن نیز اسب‌ها را بر پیکر مطهرش تاختند».

منبع

کتاب الاصول الستة عشر (چاپ دارالحدیث)، ص۳۳۹، ح۵۶۱.