منع کردن اسرا از گریه کردن به نقل از وسیلة الفردوس
متن کتاب
چون آن فرقۀ شریر به حوالی دمشق رسیدند، آناً فآناً و ساعتبهساعت به اهلبیت رسالت اذیت و آزار میرسانیدند. و مِن جُملَتِهِ أنّ ابنَ سعد – لعنه الله و عذّبه أشدَّ العذاب – وكّل علی كلّ واحدة من آل محمّد صلی الله عليه و آله ملعوناً كافراً منافقاً ليمنعوهنّ عن البكاء علی سيّد الشهداء؛ یعنی از جملۀ آن اذیتهایی که به ایشان روی داد، این است که عمرسعد لعین بر هر یک از آل محمد صلیاللهعلیهوآله ملعونی کافری و منافقی را موکّل نمود بر اینکه ایشان را از گریستن بر جناب امام حسین علیهالسلام منع نمایند.
فكلّما رأين رأسَه علی القناة يَقْطُرُ منه الدمُ فأردْنَ البكاء عليه كانوا يضربونهنّ بالكعاب حتّی جرحوا ظهورهنّ؛ پس هر زمانی که سر مقدّس سرور لبتشنگان را در بالای نیزۀ آن بیدینان مشاهده میکردند که خون قطرهقطره از آن میریزد، پس ارادۀ گریه میکردند بر آن حضرت، پس آن لعینان ایشان را به کعب نیزهها میزدند تا اینکه پشتهای ایشان مجروح نمودند.
منبع
کتاب وسیلة الفردوس (نسخۀ کتابخانۀ آیتالله مرعشی به شمارۀ ۸۲۸)، برگ ۳۷۲ سمت راست.
برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.
نظرات