متن کتاب

در حدیث وارد است که هنگام ارتحال سید انبیاء صلی الله علیه و آله جبرئیل خدمت آن جناب نازل شده بود، آن رحمة للعالمین فرمود: «ای جبرئیل، خبر بده که چشمم روشن و قلبم قوی شود». عرض کرد: «بهشت را زینت داده، حورالعین خود را آراسته منتظر روحِ مطهر تواند».

باز فرمود: «خبری بده که قلبم قوّت یابد و چشمم روشن شود». عرض کرد: «ارواح جمیع انبیا و اولیاء سلف منتظر قدوم شریف شمایند».

فرمود: «خبری ده که غم از دلم برداری». عرض کرد: «در این وقت چه غصه‌ای داری»؟

فرمود: «غم امتم را که آیا حق‌تعالی با امت گنهکار چه می‌کنند»! عرض کرد: «وَ لَسَوْفَ یُعْطِیکَ رَبُّکَ فَتَرْضَی؛ هرآینه به‌زودی خداوند آن‌قدر از گنهکاران امت تو را بیامرزد که تو راضی شوی [ضحی: ۵]».

فرمود: «الآن طابَ لِیَ المَوتُ؛ [الان مرگ برای من گوارا شد]».

منبع

عنوان الکلام، ص۲۵۳.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.

حدیث در کتب دیگر

[زمانی که پیامبر صلی الله علیه و آله در حال رفتن از این دنیا بودند،] حضرت فرمود: «ای جبرئیل، خبری بده که خوشحال شوم». جبرئیل عرض کرد: «یا رسول‌الله، چه غم داری»؟ حضرت فرمود: «ای جبرئیل، تو می‌دانی که همیشه غم من از جهت امتان است». جبرئیل گفت: «یا رسول‌الله، وَ لَسَوْفَ یُعْطِیکَ رَبُّکَ فَتَرْضَیٰ [الضحی: ۵]؛ ای سید، دل خوش دار که فردای قیامت حضرت عزّت این‌قدر از امت تو بخشد که راضی شوی». حضرت فرمود که: «حال خوش‌دل شدم».

منبع

کتاب المراثی به شمارۀ ۱۶۲۱۳ در آستان قدس، برگ ۳۵.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.