طریحی گفته است: حضرت عباس علیه‌السلام در جنگ‌ها همراه پدرش امیرالمؤمنین علیه‌السلام بود و با شجاعان عرب می‌جنگید و مانند شیری خشمگین با آنان پنجه درمی‌انداخت تا آنان را بر زمین افکنده (و می‌کشت). در روز صفین حضرت عباس علیه‌السلام یاور و بازوی برادرش امام حسین علیه‌السلام بود، هنگامی که امام حسین علیه‌السلام فرات را…

ادامه مطلب

شجاعت حضرت عباس علیه‌السلام را تنها با شجاعت پدرش (حضرت علی علیه‌السلام) و برادرش (امام حسین علیه‌السلام) می‌توان مقایسه کرد. پدرش او را برای این ذخیره کرده بود که به یاری فرزندش، امام حسین بشتابد و او را یاری کند. امیرالمؤمنین علیه‌السلام او را «عباس» نامید، زیرا از شجاعت، صلابت، حمله‌وری و عبوس‌بودن او در…

ادامه مطلب

قیامت بر قمر بنی‌هاشم برپا شد هنگامی که بر زمین افتاد، درحالی‌که دستانش قطع شده بود و تیرها در زره‌اش همچون خار در پوست خارپشت بود؛ هرگاه به راست یا چپ می‌غلتید، تیرها در دنده‌هایش می‌شکست.

ادامه مطلب

در بعضی از کتب تعزیه مسطور است که: در آن وقت [هنگام شهادت حضرت عباس علیه‌السلام] جناب سکینه خواتون با اطفال تشنه و دلِ خون و در دستش جام در راه میدان منتظر عموی عالی‌مقام خود ایستاده بود؛ زیراکه از برای او آب وعده کرده بود و گفته بود: «سکینه، از برای تو آب تحصیل…

ادامه مطلب

در بعضی از کتب مراثی مذکور است که جناب امام حسین سر حضرت عباس را از خاک برداشت و بر زانوی مبارکش نهاد، جناب عباس چشمِ حق‌بینش را گشود، سر خود را در آغوش برادرش دید، سر خود را آهسته برداشت بر زمین گذاشت، جناب امام حسین فرمود: «ای برادرِ با جان برابرم، عباس، چرا…

ادامه مطلب

به روایت معدن البکاء جناب امام حسین [در بالای سر حضرت عباس علیهماالسلام] فرمود: «… و اللهِ تلک مصیبةٌ ما أنساها حتّی إذا أُدْرِجْتُ فِی أکفانی؛ [به خدا سوگند، این مصیبتی است که آن را فراموش نمی‌کنم، تا زمانی که در کفنم پیچیده شوم]».

ادامه مطلب

به روایت مجالس الشهادة [بعد از ضربت‌خوردن حضرت عباس علیه‌السلام] آن حضرت [امام حسین علیه‌السلام] که بر ایشان حمله می‌کرد، در اثنای راه دست‌های برادرش را در میان خاک‌وخون مشاهده نمود، آنگاه «و أخَذَ یمینَه و شِمالَه و جَعَلَ یَشُمُّهُما و یَبْکِی؛ پس آن جناب دست راست و چپ برادرش را برداشت، می‌بویید و می‌گریست».…

ادامه مطلب

… [زمانی که مشک حضرت عباس علیه‌السلام را با تیر زدند] و نَظَرَ إلی النسوان نظرَ آیسٍ؛ پس مأیوسانه به‌طرف اهل حرم با دل پر همّ و غمّ نگاه می‌کرد و آه حسرت می‌کشید… .

ادامه مطلب

به روایت معتبر [در هنگام وداع حضرت عباس علیه‌السلام با امام حسین علیه‌السلام] آنگاه آن سرور فرمود: «ای برادر، حال که ارادۀ میدان کرده‌ای، اگر وصیتی داری بکن». عرض کرد: «ای برادر، دو وصیت دارم: اول آنکه [به] شیعیان و دوستان سلام ما را برسان که بر منِ غریب گریه‌وزاری نمایند و مرا زیارت کنند…

ادامه مطلب

به روایت کتاب تحفه: هر وقت که شجاعان دین حضرت عباس را می‌دیدند و بر یکدیگر نشان می‌دادند که «هذا خُلاصةُ الناسِ أبو الفضل العبّاس و هذا ابنُ أسدِ الله الغالبِ علیِّ ابن أبی طالب؛ [این است برگزیدهٔ مردم، ابوالفضل عباس، و این است فرزند شیرِ پیروزِ خداوند، علی بن ابی‌طالب]».

ادامه مطلب