نمونه‌ای از استواری ایمان حضرت عباس علیه‌السلام این بود: هنگامی که به حال برادرش حسین علیه‌السلام، یاران و خانواده‌اش نگریست، سینه‌اش تنگ شد و به حسین علیه‌السلام نگاه می‌کرد و او را اندوهگین و غمگین می‌دید، و به یاران برادرش نگاه می‌کرد و آنان را همچون قربانیان سربریده می‌دید، و به خانواده‌اش نگاه می‌کرد و…

ادامه مطلب

هنگامی که ابن سعد به ابن زیاد نامه‌ای نوشت و در گفت: «ستایش خداوندی را که آتش فتنه را خاموش کرد و کلمه را متحد ساخت و کار امت را اصلاح نمود و حسین به من تعهد داده است که به جایی که از آن آمده بازگردد»، شمر بن ذی‌الجوشن برخاست و سخنی را که…

ادامه مطلب

گفته شده است: هنگامی که امیرالمؤمنین علیه‌السلام با شمشیر ابن ملجم لعنه الله مجروح شد و هنگام وفاتش فرا رسید، فرزندانش را جمع کرد و به آنان یکی پس از دیگری وصیت نمود. سپس عباس را فراخواند و به او وصیتی ویژه کرد و فرمود: «فرزندم ابوالفضل، هنگامی که روز عاشورا فرا رسد و بر…

ادامه مطلب

روایت شده است: امیرالمؤمنین علیه‌السلام در مسجد نشسته بود و حسن و حسین علیهماالسلام و عباس دور ایشان بودند. ناگهان امام حسین علیه‌السلام تشنه شد، پس عباس که کودکی خردسال بود برخاست و نزد مادرش ام‌البنین آمد و به او گفت: «مادر، برادرم حسین تشنه است».

ادامه مطلب

در برخی اخبار آمده است که حضرت عباس علیه‌السلام از علم، به‌گونه‌ای فراوان و عمیق بهره‌مند شد.

ادامه مطلب

همسر حضرت عباس علیه‌السلام لبابه دختر عبیدالله بن عباس بن عبدالمطلب است. حضرت عباس علیه‌السلام پنج فرزند داشت: عبدالله، فضل، حسن، قاسم و یک دختر. ابن شهرآشوب در بیان واقعۀ کربلا یک فرزند به نام محمد برایش برشمرده است. مادر عبیدالله و فضل لبابه دختر عبیدالله است.

ادامه مطلب

هنگامی که سر شریف امام حسین علیه‌السلام و سرهای اهل‌بیت و یارانش را گرفتند، سواران به‌صورت پراکنده با سرها آمدند. مردی از زیباروی‌ترین مردم، بر اسبی سیاه آمد که بر پیشانی اسبش سر نوجوانی بی‌ریش آویخته بود و چهره‌اش مانند ماه شب چهارده بود. او ریسمانی که سر را به آن بسته بود، بلند کرده…

ادامه مطلب

[پس از قطع دست چپ حضرت عباس علیه‌السلام] مردی از قبیلۀ تمیم از فرزندان ابان بن دارم بر او حمله کرد و با عمودی بر سرش کوبید، پس بر زمین افتاد و با صدای بلند فریاد زد: «ای برادر، به فریادم برس»!

ادامه مطلب

[در موضوع دفن شهدا و مکان دفن آنان] غیر از شیخ مفید گفته است: «حضرت عباس را در همان محل شهادتش دفن کردند؛ زیرا به دلیل پراکندگی اعضایش نتوانستند او را حمل کنند، همان‌گونه که امام حسین علیه‌السلام نیز او را – برخلاف عادتش در حمل شهدا به اطراف خیمه‌گاه – به همین دلیل حمل…

ادامه مطلب