راوی گوید که: چون قاسم بن حسن چهرۀ برادر خود را که گل بوستان ناز بود، به خار آن حادثۀ جان‌گداز خراشیده دید، آه از نهاد او برآمده پیش عمّ بزرگوار خود آمده، گریان و دلی از آتش حسرت بریان و گفت: «ای سیّد و امام جهان، مرا دیگر طاقت مفارقت اقربا نمانده است و…

ادامه مطلب

نقلی هست که [امام حسن علیه‌السلام در لحظۀ شهادت] امّ‌کلثوم را گفت: «ای خواهر نامدار من، یادگار مادر بزرگوار من، فرزندم قاسم را حاضر گردان». امّ‌کلثوم به فرمود تا قاسم را آوردند.

ادامه مطلب

آن جناب [امام حسن علیه‌السلام] وقت رحلت، عیال خود را در اطراف خود جمع و با یک‌یک وداع فرمود، تا اینکه به ام‌کلثوم فرمود: «فرزندم قاسم را حاضر کن».

ادامه مطلب