به روایت وسیلة النجاة در سه وقت جبرئیل سراسیمه و آشفته‌حال از آسمان نزول نمود: اول: وقتی‌که خلیل الرحمن از منجنیق جدا شده، نزدیک به آتش رسیده. دوم: وقتی‌که ضربت بر فرق امیرالمؤمنین زدند. سیّم: در وقتی‌که سر سعادتمند سیدالشهداء را بر سر نیزه زدند.

ادامه مطلب

رُوِیَ عن زید بن صوحان قال: دخلتُ عَلَی عَلِیّ بن الحسین علیهما السلام بعد مُضیّ ثلاث سنین مِن أَسْرِه؛ یعنی روایت شده از زید – یا نجد – بن صوحان که گفت: داخل شدم بر امام زین‌العابدین علیه‌السلام بعد از گذشت سه سال از اسیرشدن آن حضرت.

ادامه مطلب

هنگامی که سر شریف امام حسین علیه‌السلام و سرهای اهل‌بیت و یارانش را گرفتند، سواران به‌صورت پراکنده با سرها آمدند. مردی از زیباروی‌ترین مردم، بر اسبی سیاه آمد که بر پیشانی اسبش سر نوجوانی بی‌ریش آویخته بود و چهره‌اش مانند ماه شب چهارده بود. او ریسمانی که سر را به آن بسته بود، بلند کرده…

ادامه مطلب

روایت کرده در «مناقب سعداء» از هلال بن معاویه گفت: مردی را دیدم که سر شریف حسین را در توبرۀ اسب خود گذاشته بود و شنید دو گوش من در حالتی که می‌فرمود: «جدا کردی سر و جسد مرا، خدا تفرقه اندازد میان گوشت و استخوان تو و بگرداند تو را آیه [=علامت] و گرفتاری…

ادامه مطلب

کوفیان بی‌وفا طفل شیرخوار را در دامن پدر شهید می‌نمایند، بلکه مقتضای بعض آنچه مذکور است سر او را پیش روی مادر او می‌بُرَند و سر او را بر نیزۀ جفا می‌زنند و او را شهربه‌شهر می‌گردانند.

ادامه مطلب

سری که بر دوش رسول [صلی الله علیه و آله] پرورش یافته، و فاطمه هر وقت شانه می‌کرد می‌گریست، او را بر سرنیزۀ جفا زدند، شهربه‌شهر گردانیدند؛ به این هم اکتفا ننمودند، بلکه در منزل‌های غیر مناسب گذاردند، مثل تنور خانۀ خولی و غیر آن.

ادامه مطلب