شخصی از حضرت سیّد الساجدین علیه‌السلام سؤال کرد که: «فدای تو شوم، مصیبت‌هایی که بر شما اهل‌بیت وارد شد، کدام یک از ایشان اشدّ بود»؟ آن حضرت در جواب فرمود که: «الشام الشام الشام»!

ادامه مطلب

به روایت سکب الدموع: چون عبدالله کوبلی را به نزد مختار آوردند و خواستند که او را به درک واصل گردانند، مختارِ وفاشعار از آن غدّارِ جفاکار پرسید که: «ای شقی، تو چه ظلم بر اهل‌بیت اطهار علیهم‌السلام نمودی»؟

ادامه مطلب

بدان که به روایت وسیلة النجاة جناب امام حسین علیه‌السلام دو دختر صغیر خود را از مصائب آلام دلداری دادند و از گریه و ناله ساکت شدند: اول: سکینۀ خواتونِ دل‌خون را در قتلگاه. دوم: دختر صغیرۀ خود را در شام شوم در وقتی که سر آن سرور را در بالای درخت شاخۀ خرما آویخته…

ادامه مطلب

منقول است که در آن شب غریق محنت و تعب [اولین شب ورود اسرا به شام]، و خواتون خواتین عصمت و ادب، علیاجناب زینب، سر خود را بر زانوی دردُ الم نهاده بود، آهسته‌آهسته این اشعارِ شرربار را بر زبان می‌راند:

ادامه مطلب

به روایت بحارالانوار که جمیله دختر امام حسن علیه‌السلام می‌گوید: در وقتی که ما را داخل شام محنت‌انجام نمودند، إنّي كنتُ مع أربعةٍ من أخواتي مشدوداتٍ بحبلٍ؛ به تحقیق که مرا با چهار نفر دیگر از خواهرانم به ریسمانی بسته بودند و سر برادرم قاسم و عبدالله در مقابل ما می‌بردند.

ادامه مطلب

رُوي في بعض الكتب: أنّه لمّا ساروا بأهل البيت إلی الشام و كانتْ سكينة بنت الحسين عليه السلام ترقّ و تبكي؛ یعنی در بعضی کتب مصیبت روایت شده است: وقتی که آن بی‌شرمانِ کافر اهل‌بیت سیّد بشر را به‌طرف شامِ محنت‌انجام اسیر می‌بردند و در میان قافله جناب سکینه، دختر عزیزۀ جناب امام حسین علیه‌السلام…

ادامه مطلب

آخوند ملا محمدتقی در کتاب مجالس نوشته: [در مسیر کوفه تا شام] آن کافران بدخصال شتران طفل‌های خورده‌سال را آن‌چنان تند می‌راندند که اطفال خورده‌سال قوۀ نگاه‌داشتن خود در بالای شتر نداشتند، پس از بالای شتر به زیر می‌افتادند و گاهی به درّه‌ها و گودال‌ها می‌افتادند و گاهی در زیر دست‌وپای شتر به تلف می‌رسیدند…

ادامه مطلب

به روایت دیگر: [در مسیر کوفه تا شام] جناب سکینه از شترسواری به تنگ می‌آمد و به عمه‌اش زینب می‌گفت که: «يا عمّتي، وَيْنَ الشام؟ وين بيت اليزيد لعنه الله؟ و ما أستطيع الركوب؛ ای عمه، پس شام کو و خانۀ خراب‌شدۀ یزید در کجا است؟ عمه، طاقت شترسواری ندارم و از راه‌رفتن به تنگ…

ادامه مطلب

و به روایت معتبر: در راه شام آن گروه نافرجام یک میل و دو میل به منزل مانده، اطفال یتیم و صغیره را از شتران به زیر می‌انداختند و در پیش اسب‌ها با کعب نیزه‌ها پیاده می‌راندند.

ادامه مطلب

چون آن فرقۀ شریر به حوالی دمشق رسیدند، آناً فآناً و ساعت‌به‌ساعت به اهل‌بیت رسالت اذیت و آزار می‌رسانیدند. و مِن جُملَتِهِ أنّ ابنَ سعد – لعنه الله و عذّبه أشدَّ العذاب – وكّل علی كلّ واحدة من آل محمّد صلی الله عليه و آله ملعوناً كافراً منافقاً ليمنعوهنّ عن البكاء علی سيّد الشهداء؛ یعنی…

ادامه مطلب