محمدباقر قائنی مجتهد بیرجَندی (۱۲۷۶-۱۳۵۲ق)، معروف به محمدباقر آیتی و محدث بیرجندی، فقیه، رجالی و متکلم شیعه است. بیرجندی مدتی در زادگاهش به امامت جمعه و جماعت می‌پرداخت و منصب قضاوت را نیز بر عهده داشت. نزدیک به ۷۰ اثر به او نسبت داده‌اند که کبریت احمر از مشهورترین آن‌هاست. (برای مطالعۀ بیشتر به ویکی‌شیعه…

ادامه مطلب

نام نویسنده «احمد بن محمد خافی حسینی شافعی» است و در مورد او اطلاع خاصی در دسترس نیست (برای دیدن مذهب او به مقدمۀ پایان‌نامه رجوع شود). اما طبق نسخۀ شمارۀ ۸۱۱۰ در کتابخانۀ آیت‌الله مرعشی که به تاریخ ۸ ربیع‌الاول ۱۱۷۳ قمری تألیف شده، می‌توان پی برد که مصنّف برای زمان قبل از این…

ادامه مطلب

سید محمدعلی شاه‌عبدالعظیمی (۱۳۳۴-۱۲۵۸ق)، معروف به میرزا هدایت‌الله حسینی شاه‌عبدالعظیمی نجفی، عالم، فقیه و زاهد بود. وی در ری، نجف و سامرا علوم دینی را نزد بزرگانی چون شیخ انصاری، پدرزنش ملاعلی خلیلی و میرزای شیرازی فراگرفته و به درجه اجتهاد رسید. او در نجف در علم و کمال و تقوی و مقامات معنوی شهرت…

ادامه مطلب

سید محمدتقی بن حسن بن ابراهیم بن حسین بن رضا بن محمدمهدی بحرالعلوم (مرجع تقلید معروف). ایشان در نجف به دنیا آمد (ظاهراً سال ۱۳۱۸ قمری) و یکی از مراجع آن زمان بود و سرانجام در ۲۲ جمادی‌الثانی ۱۳۹۳ قمری فوت و در مقبرۀ سید بحرالعلوم در حرم علوی دفن شد. (برای مطالعۀ بیشتر به…

ادامه مطلب

نام نویسندۀ کتاب مشخص نیست. کتاب شعرهایی در مصائب اهل‌بیت علیهم‌السلام است و در جاهای اندکی متن دارد و آن متن‌ها هم مقدمه‌ای برای شعرگفتن است. در برگ ۲۸ تا دوسه برگ بعد، چند حدیث به زبان فارسی در مورد نماز، عذاب قیامت و توبه نقل می‌کند که نشان می‌دهد ظاهراً دفترچۀ سخنرانی و روضه‌خوانی…

ادامه مطلب

«نویسنده در این کتاب پس از ستایش خداوند و دعا و ثنا بر بهترین پیامبران و برترین جانشینانش، کتاب خود را با ذکر مقدمه‌ای کوتاه دربارۀ علل نگارش کتاب و سبب نام‌گذاری آن آغاز کرده است. پس از آن، مقتل را با ذکر ابیاتی منظوم و جان‌سوز مزیّن نموده، سپس سخن خود را با ذکر…

ادامه مطلب

ابوالحسن بن محمد مرندی نجفی رازی، از تاریخ ولادت او اطلاعی در دسترس نیست، اما تاریخ وفاتش را ۱۳۴۰، ۱۳۴۷، ۱۳۴۹ یا ۱۳۵۲ قمری گفته‌اند. ایشان از علمای شهر مرند است و مدتی در سامرا و نجف تحصیل کرد و سپس به شهر ری آمد و در همان‌جا هم به رحمت خدای متعال رفت و…

ادامه مطلب

«سید محمدرضا امامی خاتون‌آبادی عالم فقیه و محدث مفسر، فرزند محمد مؤمن، یکی از بزرگان علمی و دینی اصفهان در قرن دوازدهم و از سادات امامی که نسبشان به علی بن جعفر عریضی، فرزند امام صادق علیه‌السلام می‌رسد. … در سال ۱۱۲۷ق به درخواست علمای تبریز، به تألیف کتاب جنّات الخلود پرداخت و از همین…

ادامه مطلب

از نویسندۀ کتاب، ابوالقاسم بن محمدرضا لاهیجی، اطلاعاتی در دسترس نیست؛ به جز اینکه طبق نقل آقابزرگ، در سال ۱۲۴۰ قمری زنده و حداکثر در سال ۱۲۶۹ قمری فوت کرده است.

ادامه مطلب

لوط بن یحیی بن سعید (درگذشتهٔ ۱۵۷ق) معروف به ابومخنف و ابومِخنَف ازدی، اهل کوفه، شیعه و از محدثان و مورخان قرن دوم هجری قمری است. محدثان شیعه، ابومخنف را شیعه خوانده و شیخ طوسی او را از اصحاب امام صادق علیه‌السلام معرفی کرده است.

ادامه مطلب