امام صادق علیه‌السلام فرمود: «وحشی به بالای سینۀ حمزه زد، پس حمزه افتاد و دشمنان بر او هجوم آوردند و او را کشتند. وحشی جگر حمزه را گرفت و به‌سوی هِند دختر عُتبه برد. هند جگر را گرفت و در دهان خود گذاشت و مثل استخوان کاسۀ زانو شد، پس آن را بیرون انداخت».

ادامه مطلب

[حضرت امّ‌کلثوم علیهاالسلام به هند، خواهر معاویه در شام گفت:] «… مگر نه اینکه جدّت ابوسفیان همان کسی بود که قبایل را بر ضدّ پیامبر گرد آورد؟ مگر نه اینکه مادرت هند همان زنی است که (برای کشتن حمزه) خود را در اختیار وحشی گذاشت (و تن‌فروشی کرد) و آشکارا جگر حمزه را به دندان…

ادامه مطلب

[وحشی گفت:] … وقتی حمزه را دیدم که صفوف مردم را می‌شکافت و پیش می‌آمد، پشت صخره‌ای کمین کردم… سپس به سمتم آمد… نیزه را به پهلویش فرو کردم تا از زیر شکمش (مثانه‌اش) بیرون آمد. گروهی از یارانش به‌سوی او بازگشتند و شنیدم که او را صدا می‌زدند: «یا اباعماره»! اما پاسخی نمی‌داد. با…

ادامه مطلب

در زهرة الریاض آورده که پنج نوبت در مدینۀ حضرت رسالت [صلی الله علیه و آله] جزع و فزعی افتاده که مردم گمان بردند که قیامت قایم شده:

ادامه مطلب