هنگامی که حضرت زینب علیهاالسلام بر پیکر برادرش امام حسین علیه‌السلام در قتلگاه ایستاد، پرده از دیدگانش کنار رفت و رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله را دید که در میان معرکه ایستاده، دست بر محاسن شریفش گرفته و اشک از گونه‌هایش جاری است. زینب ندا داد: «ای جدّ بزرگوارم، ای رسول خدا، این حسین توست که در…

ادامه مطلب

از برخی آگاهان نقل شده است: چون امام حسن علیه‌السلام طشت را در برابر خود قرار داد و جگر مبارکشان (به‌خاطر زهر) خارج می‌شد، شنید که خواهرش زینب می‌خواهد بر او وارد شود. حضرت در همان حال، از روی شفقت و دلسوزی نسبت به او، دستور داد طشت را بردارند.

ادامه مطلب

در جنّات الخلود به این مضمون آمده است: حضرت زینب علیهاالسلام در بلاغت، زهد، تدبیر و شجاعت، همتای پدر و مادر بزرگوارش علیهم‌السلام بود؛ زیرا سامان‌یافتن امور اهل‌بیت، بلکه بنی‌هاشم، پس از شهادت امام حسین علیه‌السلام، به رأی و تدبیر ایشان بود.

ادامه مطلب

در برخی از اخبار آمده است: هرگاه حضرت زینب علیهاالسلام به دیدار امام حسین علیه‌السلام می‌آمد، امام برای بزرگداشت و احترام حضرت زینب برمی‌خاست و او را در جای خود می‌نشاند.

ادامه مطلب

حضرت زینب علیهاالسلام در عبادت و بندگی، مانند مادرش حضرت زهرا علیهاالسلام بود و بیشتر شب‌های خود را به شب‌زنده‌داری و تلاوت قرآن می‌گذراند. یکی از اهل فضل گفته است: «ایشان، در سراسر عمر خویش، تهجّد و شب‌زنده‌داری برای خداوند متعال را ترک نکرد، حتی در شب یازدهم محرم».

ادامه مطلب

از فاضل قائنی بیرجندی، از برخی مقتل‌های معتبر، از امام سجاد علیه‌السلام نقل شده است: «همانا عمه‌ام زینب، با وجود آن همه مصیبت‌ها و سختی‌هایی که در مسیرمان به‌سوی شام بر او وارد شد، نافله‌های شبانه‌اش را ترک نکرد».

ادامه مطلب

… امّ‌البنین از زنان فاضل و بزرگواری بود که به حقّ اهل‌بیت علیهم‌السلام معرفت داشت. همچنین زنی فصیح، بلیغ، پارسا، زاهد، باتقوا و اهل عبادت بود. به سبب عظمت و جایگاه والایی که داشت، زینب کبری پس از بازگشت از واقعۀ کربلا به دیدار او می‌رفت؛ همان‌گونه که همیشه در ایام عید به دیدار او…

ادامه مطلب

دربارۀ زهد حضرت زینب علیهاالسلام از امام سجاد علیه‌السلام نقل شده که حضرت زینب علیهاالسلام هیچگاه چیزی را از امروز برای فردا ذخیره نکرد.

ادامه مطلب

برخی اهل فضل روایت کردند: هنگامی که امام حسین علیه‌السلام در کربلا فرود آمد، پرچمی برافراشت و آن را به هیچ‌یک از یارانش نسپرد. از آن حضرت پرسیدند، فرمود: «صاحب آن خواهد آمد». درحالی‌که آنان منتظر بودند، ناگاه گردوغباری برخاست. امام علیه‌السلام به یارانش فرمود: «این صاحب پرچم است که از راه رسیده است». ناگاه…

ادامه مطلب